توقعات و انتظارات خود نساخته‌اند، بلکه حتي اگر از سوي فرزندشان بر آنان شرر و بلا ببارد، از آن محبت کاسته نمي‌شود و بي‌مهري‌هاي فرزند را با مهر و عاطفه مادرانه پاسخ مي‌گويند. آنان که طعم محبت بي‌شائبه‌ مادر به فرزند را چشيده‌اند، بهتر مي‌توانند عظمت محبت اولياي خـدا به معبود را ـ که در اين مناجات خداجـويان و خداخواهان لقب گرفته‌اند‌ـ بشناسند. محبتي که در پرتـو آن، همه راه‌هـايي که به غير معبـود منتهـي مي‌شود به روي خود بسته‌اند و تنها راه وصول به معبود را به روي خويش گشوده داشته‌اند و از معبود و محبوب خويش مي‌خواهند که دستشان را بگيرد و از کوتاه‌ترين و کم‌خطرترين راه آنان را به فيض لقاي خويش نايل سازد.

اَسْئَلُک اَنْ تَجْعَلَنى‏ مِنْ اَوْفَرِهِمْ مِنْک حَظّاً، وَاَعْلاهُمْ عِنْدَک مَنْزِلاً، وَاَجْزَلِهِمْ مِنْ وُدِّک قِسْماً، وَاَفْضَلِهِمْ فى‏ مَعْرِفَتِک نَصيباً، فَقَدِ انْقَطَعَتْ‏ اِلَيْک هِمَّتى‏، وَانْصَرَفَتْ نَحْوَک رَغْبَتى‏، فَاَنْتَ لا غَيْرُک مُرادى‏، وَلَک‏ لا لِسِواک سَهَرى‏ وَسُهارى‏، وَلِقآؤُک قُرَّه عَيْنى‏، وَوَصْلُک مُنى‏ نَفْسى‏، وَاِلَيْک شَوْقى‏، وَفى‏ مَحَبَّتِک وَلَهى‏، وَاِلى‏ هَواک صَبابَتى‏، وَرِضاک بُغْيَتى‏، وَ رُؤْيَتُک حاجَتى‏، وَجِوارُک طَلَبى‏، وَقُرْبُک غايَه سُؤْلى‏، وَفى‏ مُناجاتِک رَوْحى‏ وَراحَتى‏، وَعِنْدَک دَوآءُ عِلَّتى‏، وَشِفآءُ غُلَّتى‏، وَبَرْدُ لَوْعَتى‏، وَکشْفُ کرْبَتى‏، فَکنْ اَنيسى‏ فى‏ وَحْشَتى‏، وَمُقيلُ‏ عَثْرَتى‏، وَغافِرَ زَلَّتى‏، وَقابِلُ تَوْبَتى‏، وَمُجيبُ دَعْوَتى‏، وَوَلِىُّ‏ عِصْمَتى‏ وَمُغْنِىَ فاقَتى‏، وَلا تَقْطَعْنى‏ عَنْک، وَلا تُبْعِدْنى‏ مِنْک، يا نَعيمى‏ وَجَنَّتى‏، وَيا دُنْياىَ وَآخِرَتى‏ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ؛ «از تو اي معبودم درخواست مي‌کنم که از بين آنان بهره فراوان‌تري از فضل خود نصيبم کني، و منزلتم را نزد خود بالاتر از آنان قرار دهي، و سهم مرا از دوستي و محبت خودت بزرگ‌تر و نصيبم را از معرفت به خودت افزون‌تر گرداني، که اي خداي بزرگ، توجّه من از غير تو منقطع و به تو معطوف گشته است و دلم تنها مشتاق توست. تنها