سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٦٠ - ضرورت شرح و بررسي ادعيه و مناجات پيشوايان معصوم

به‌خصوص با توفيق الاهي به درک و فهمش نايل گردند و از اين گذر، ثواب و پاداشي نصيب ما نيز گردد. رسول خدا(صلي الله عليه و آله) فرمود:

نَصَرَ اللَّهُ عَبْداً سَمِعَ مَقَالَتِي فَوَعَاهَا وَ بَلَّغَهَا مَنْ لَمْ يَسْمَعْها، فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ غَيْرِ فَقِيهٍ، وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقُهُ مِنْهُ؛[١] «خدا ياري کند بنده‌اي را که سخن مرا بشنود و به خاطر سپارد و حفظ کند و به کساني که نشنيده‌اند برساند، چه‌بسا حامل (رساننده) علمي که خود دانا نيست و چه‌بسا حامل علمي که به داناتر از خود رساند (يعني چه‌بسا شنوندگاني پيدا شوند که معناي سخن را از رساننده و ناقل آن بهتر درک کنند)».

گرچه قدرت استنباط و فقاهت محدثان به پايه قدرت استنباط و فقاهت بزرگاني چون مرحوم شيخ انصاري، رضوان الله عليه، نمي‌رسيد، اما حفظ مآثر اهل‌بيت و انتقال آنها به ساير نسل‌ها بستر را براي فقهايي چون آن بزرگوار فراهم آورد تا با ژرف‌نگري در روايات و تفقه در آنها به دستاوردهاي عظيم فقهي دست يابند. در راستاي چنين رسالت بزرگي است که ما به بررسي مناجات‌هاي امام سجاد(عليه السلام) نشسته‌ايم.

و اينک در پي آن هستيم که به بررسي مناجات المريدين، يعني مناجات خداخواهان بپردازيم. باشد که با اين تلاش بهره‌اي بيشتر از معارف ناب عرفاني آن امام همام برگيريم و در ارائه آن معارف به ديگران سهمي داشته باشيم. آن حضرت در فراز اول آن مناجات مي‌فرمايند:

سُبْحانَک ما اَضْيَقَ الْطُّرُقَ عَلى‏ مَنْ لَمْ تَکنْ دَليلَهُ، وَما اَوْضَحَ الْحَقَ‏ عِنْدَ مَنْ هَدَيْتَهُ سَبيلَهُ. اِلهى‏، فَاسْلُک بِنا سُبُلَ الْوُصُولِ اِلَيْک، وَسَيِّرْنا فى‏ اَقْرَبِ الطُّرُقِ لِلْوُفُودِ عَلَيْک، قَرِّبْ عَلَيْنَا الْبَعيدَ، وَسَهِّلْ عَلَيْنَا الْعَسيرَ الشَّديدَ؛ «منزهي‌ اي پروردگار، چقدر تنگ و دشوار است راه‌ها براي کسي که تو راهنمايش