سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٩٠ - ب) برخورداري از محبت خالصانه به خداوند

محبت اولياي خدا و کساني که در شعاع محبت الاهي قرار دارند و محبت به آنان جلوه‌هايي از محبت خداوند به شمار مي‌آيد وجود دارد و جايي براي محبت به غيرخدا در دل آنها نيست. از اين سخن حضرت استفاده مي‌کنيم که در دل هرکس ظرفيتي از عواطف و محبت وجود دارد و انسان بايد بکوشد که اين ظرفيت را اشباع سازد و خالي نگذارد. ثانياً ظرف دل و وجود خود را با محبت خدا و مظاهر و تجليات الاهي پر سازد و محبت غيرخدا را که مزاحم با محبت خدا و مانع انجام وظايف الاهي است به دل راه ندهد. يعني براي محبت به غيرخدا اصالت قائل نشود و آن ‌را در عرْض محبت به خدا قرار ندهد، چه رسد که محبت به غيرخدا را بر محبت خدا مقدم بدارد که در اين صورت آن محبت کاذب او را از تعالي و بندگي خداوند و انجام وظايف باز مي‌دارد. خداوند در راستاي اشاره به اموري که نوعاً متعلق محبت انسان قرار مي‌گيرند و گاهي محبت به آنها بر محبت به خداوند چيره مي‌گردد و پيامد آن تخطي از انجام تکاليف و وظايف الاهي است و در مقام نکوهش کساني که محبت غيرخدا را بر محبت خدا ترجيح مي‌دهند مي‌فرمايد:

قُلْ إِن کانَ آبَاؤُکمْ وَأَبْنَآؤُکمْ وَإِخْوَانُکمْ وَأَزْوَاجُکمْ وَعَشِيرَتُکمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَه تَخْشَوْنَ کسَادَهَا وَمَسَاکنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْکم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى يَأْتِيَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ؛[١] «بگو: اگر پدرانتان و پسرانتان و برادرانتان و همسرانتان و خويشاوندانتان و مال‌هايي که به ‌دست آورده‌ايد و بازرگاني‌اي که از کسادي آن مي‌ترسيد و خانه‌هايي که به آنها دل‌خوشيد، در نزد شما از خدا و پيامبر او و جهاد در راه او دوست داشتني‌ترند، سپس منتظر باشيد تا خدا فرمانش را [به اجرا در] آورد [کاري که مي‌خواهد بکند] و خدا گروه فاسقان را راهنمايي نمي‌کند».