سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٢٧ - مفهوم وجه الله

و «انوار قدسک» را به کار برده‌اند. تعبير «وجه ‌الله» فراوان در قرآن و فرهنگ ديني ما به ‌کار رفته است و در آنها به ما توصيه شده که طالب وجه ‌الله باشيم؛ به‌عنوان نمونه خداوند مي‌فرمايد:

فَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْکينَ وَابْنَ السَّبِيلِ ذَلِک خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ وَأُوْلَئِک هُمُ الْمُفْلِحُونَ* وَمَا آتَيْتُم مِّن رِّبًا لِّيَرْبُوَ فِي أَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُو عِندَ اللَّهِ وَمَا آتَيْتُم مِّن زَکاه تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأوْلَئِک هُمُ الْمُضْعِفُونَ؛[١] «پس حق خويشاوند و تنگ‌دست و در راه مانده را بده، اين بهتر است براي آنان که [خشنودي] خداي را مي‌خواهند و ايشان‌اند رستگاران. و آنچه از ربا مي‌دهيد تا [براي شما] در مال‌هاي مردم بيفزايد پس [بدانيد که] نزد خدا افزون نمي‌شود و آنچه از زکات مي‌دهيد که [بدان‌وسيله خشنودي] خدا را مي‌خواهيد پس ايشان‌اند افزون‌يافتگان [که ثواب را دوچندان يابند]».

در آيات مزبور خداوند مي‌فرمايد رشد و بالندگي‌ در مال‌هايي است که براي خدا به فقرا و خويشان و به‌عنوان زکات پرداخت مي‌شود و اين بخشش‌ها به مال انسان برکت مي‌بخشد و براي آنها در نزد خدا ثواب و پاداش در نظر گرفته شده است. پس برخلاف ظاهر امر که با انفاق و بخشش، از مال انسان کاسته مي‌شود، خداوند بخشش و انفاق را باعث افزايش سرمايه انسان مي‌داند و در مقابل، ربا و سود را که به تصور انسان مال و سرمايه را افزايش و رشد مي‌بخشد، باعث خسارت و نابودي سرمايه انسان مي‌شود. در نتيجه رشد و افزايش و برکت واقعي سرمايه در گرو استفاده مشروع و صحيح از آن و عدم تخطي از احکام و مقررات مالي الاهي و کسب خشنودي و رضايت خداوند است.