سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٧٢ - ويژگي هاي پيش گامان طريق قرب الاهي

گرچه از روايات و آموزه‌هاي ديني استفاده مي‌شود که راه آخرت طولاني و پرفراز و نشيب است، اما انسان با سعي و تلاش و خودسازي مي‌تواند آن راه را طي کند و به سلامت به‌مقصد برسد و پيامبران الاهي و ائمه اطهار(عليهم السلام) آمده‌اند که مقصد آخرت و قله سعادت و کمال را به ما بنمايانند و ما را در حرکت به سمت آن قله و نقطه فلاح و رستگاري ياري دهند. دراين‌بين، هرکس در حد همت و تلاش خود هر بخشي از اين راه را به سلامت طي کند، کاري بس ارزشمند انجام داده و چنان نيست که اگر کسي به قله و نقطه فرازين اين مسير نرسيد، به‌طور‌کلي از راه بازمانده و کاري صورت نداده است. بلکه هر قدمي که در اين راه برداشته شود، در حد خود مأجور و مبارک است و آثار مثبتي بر آن مترتب مي‌گردد. البته انسان بايد همت‌ عالي داشته باشد و هدفش معطوف به رسيدن به عالي‌ترين مقامات قرب خدا گردد و به مراتب نازل آن راه اکتفا نکند.

ويژگي‌هاي پيش‌گامان طريق قرب الاهي

از فراز اول مناجات به ‌دست آمد که راه‌هاي گوناگوني براي وصول به مقصد آخرت و قرب الاهي وجود دارد و نزديک‌ترين راه به آن مقصد راه مستقيم است و ساير راه‌ها به‌اندازه زاويه و قوسي که از راه مستقيم پيدا مي‌کنند، از مقصد دورتر مي‌گردند و ما بايد از خداوند بخواهيم که راه نزديک‌تر و مستقيم را به ما بنماياند و سختي‌هاي طريق آخرت را براي ما آسان سازد.

پس از آنکه مقصد که قرب الاهي است و نيز نزديک‌ترين راه وصول به آن را شناختيم و بر فرض که خداوند دعاي ما مبني‌بر شناساندن نزديک‌ترين راه به‌سوي خويش و نيز ياري رساندن به ما در پيمودن آن طريق را به اجابت رساند، مسلماً صرف قرار گرفتن در نزديک‌ترين راه کافي نيست و به‌دليل وجود خطرات فراوان‌ در