سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٨٥ - معرفي نعمت هاي بهشتي در قرآن

بالا مي‌رود؛ اين قرآن صاعد است».[١] آن نکته لطيف در سخن امام راحل بيانگر آن است که دعاها و مناجات‌ها مشتمل بر معارف بلند و جامعي هستند و بايسته است ما که به اهل‌بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) انتساب داريم، بيش‌ازپيش از آنها استفاده کنيم. چنان نباشد که سالياني بگذرد و چشممان به بسياري از دعاهاي وارده از حضرات معصومين(عليهم السلام) نيفتد و خود را از فيض آن چشمه جوشان معرفت محروم سازيم. درباره مرحوم شيخ عباس قمي(رضوان الله عليه) مؤلف مفاتيح الجنان نقل شده که آن کتاب، برنامه عمليِ آن مرحوم بوده است و ايشان مقيد به خواندن همه دعاهاي آن کتاب و استفاده مکرر از آنها بوده‌اند. وقتي ما به آن دعاها نگاه مي‌کنيم، درمي‌يابيم که داراي مضاميني بلند، عالي و اعجاب‌انگيز هستند و جا دارد که درباره آن مضامين بلند و متعالي کار شود و بررسي شايسته و جامع درباره آنها انجام گيرد تا از اين منبع جوشان معرفت که کماکان دست نخورده و بکر مانده است، دستاوردهاي غني و ارزشمندي در اختيار جويندگان معارف ناب توحيدي قرار گيرد.

معرفي نعمت‌هاي بهشتي در قرآن

خداوند درباره بهشت و نعمت‌هاي ماندگار آن مي‌فرمايد: مَّثَلُ الْجَنَّه الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ أُکلُهَا دَآئِمٌ وِظِلُّهَا تِلْک عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّعُقْبَى الْکافِرِينَ النَّارُ؛[٢] «وصف آن بهشتي که به پرهيزکاران وعده داده شده [اين است که] از زير آن جوي‌ها روان است، ميوه‌ها و سايه‌اش هميشگي است. اين است سرانجام کساني که پرهيزکاري کردند، و سرانجام کافران آتش است».

در آيه ديگر مي‌فرمايد:

ادْخُلُوا الْجَنَّه أَنتُمْ وَأَزْوَاجُکمْ تُحْبَرُونَ * يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ