سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٤٤١ - مناجات المطيعين

بدترين دشمنان اسلام و ملت را بر گردن آويخته‌اند و سگ دست‌آموز آمريکا و استکبار گرديده‌اند.

گاهي با برهان و دليل عقلي انسان به مطلبي يقين مي‌يابد و بدان ملتزم مي‌گردد، سپس در همان مطلب قطعي و يقيني شک مي‌کند و اين شک و ترديد گاهي چند لحظه به طول مي‌انجامد امّا گاهي در قلب انسان مستقر مي‌گردد و زايل نمي‌گردد. گاهي انسان به نماز مشغول است و ناگهان حالت شک و ترديد در برخي از آموزه‌هاي نماز در وي پديد مي‌آيد، اما به‌زودي آن شک برطرف مي‌گردد. يا وقتي انسان در زيارت ائمه معصومين(عليه السلام) مي‌خواند: انَّکَ تَسْمَعُ کَلامي وَتَرُدُّ سَلامي؛[١] «تو سخنم را مي‌شنوي و به سلامم پاسخ مي‌گويي» در آن سخن شک مي‌کند و پيش خود مي‌گويد که شايد کسي سخنم را نشنود. اين ترديد و شک ناشي از آن است که با وجود يقين و قطع به چيزي، باز ممکن است اضطراب و تزلزل به قلب راه يابد و انسان حتي اگر شده براي چند لحظه در امر مسلّمي نيز ترديد مي‌کند. اساساً «قلب» به معناي زيرورو شدن است و چون قلب انسان در معرض دگرگوني و تزلزل است بدان نام ناميده شده است. پس عموم مردم مصون از شک و ترديد نيستند، اما مؤمنان که قرين لطف و عنايت خداوند هستند، به سرعت شک و ترديد از دلشان خارج مي‌گردد و وسوسه‌هاي شيطاني در دلشان پايدار نمي‌ماند. خداوند دراين‌باره مي‌فرمايد: إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَکرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ؛[٢] «کساني که پرهيزکاري کردند چون وسوسه‌اي از شيطان به آنان رسد [خداي را] ياد ‌کنند و بناگاه بينا شوند».

نور تقوا در دل مؤمنان واقعي خيلي سريع ظلمت و کدورت برخاسته از وسوسه