به خداوند اعتقاد دارند، اما چون نظرشان معطوف به لذت‌ها و نعمت‌هاي مادي نظير خانه، همسر، غذا و لباس است، از خداوند به پاس ارزاني کردن آن نعمت‌ها شکرگزاري مي‌کنند و از آن فراتر نمي‌روند. اما کساني که به نعمت‌هاي معنوي واقفاند و ارزش و اهميت عقل، ايمان، ولايت، معرفت و محبت خداوند را درک مي‌کنند، بيش از هرچيز در قبال آن نعمت‌هاي بزرگْ خداوند را سپاس مي‌گزارند. بزرگ‌ترين و عظيم‌ترين نعمت‌هاي الاهي فرجام نيک و حسن عاقبت و برخورداري از رحمت و رضوان الاهي در سراي آخرت است و ما بايد خود را در معرض اين نعمت‌هاي بزرگ قرار دهيم و زمينه برخورداري از آنها را در خود فراهم کنيم و به‌پاس آن نعمت‌هاي بزرگ از خداوند تشکر کنيم.

فهم انسان‌ها از نعمت‌هاي الاهي متفاوت است و تازه آنان که به فهم و معرفت فزون‌تري از نعمت‌هاي الاهي دست يافته‌اند، شناختشان از گستره نعمت‌ها و عظمت آنها ناچيز است. بسياري از افراد نمي‌دانند که خداوند چه نعمت‌هايي در بدن آنها قرار داده و در پرتو آشنايي به دانش‌هاي آناتومي و فيزيولوژي شناخت انسان به نعمت‌ها و اجزا و عناصر تشکيل دهنده بدن و کارکرد و پيچيدگي‌هاي آنها افزايش مييابد. در طب و علم تشريح قديم مطرح مي‌شد که بدن انسان داراي سيصدوشصت رگ است. اما با پيشرفت‌هاي جديد در علم پزشکي، ثابت شده که تنها در چشم انسان که اندام کوچکي از بدن به شمار مي‌آيد ميلياردها سلول از طيف‌هاي گوناگون وجود دارد که با فعاليت آنها و ارتباطي که بين آنها برقرار است، چشم مي‌تواند ببيند. حال آيا انسان قادر است که تنها شکر نعمت چشم را به جا آورد؟ به‌راستي آيا به سلسله عواملي که دست‌به‌دست هم دادند تا ما به ‌وجود آييم و از بدن و اندام سالمي برخوردار گرديم، انديشيده‌ايم؟ گاهي بر اثر ناکارآمد گشتن برخي از وسايط، نظير عقيم بودن پدر و يا مادر امکان انعقاد نطفه و در نتيجه تولد انسان فراهم نمي‌گردد و يا انسان با اندام و يا عضوي ناقص و يا فاقد عقل به دنيا مي‌آيد. پس هر قدر شناخت انسان به گستره نعمت‌هاي خدا افزايش يابد، مرتبه شکرگزاري‌اش از خدا فراتر مي‌رود.