سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٨١ - نقش شناخت گستره، عظمت و اهميت نعمت ها در شکرگزاري از آنها

حرام را به انسان ياد مي‌دهد و با اندوختن آن علمْ انسان درمي‌يابد که چه کارهايي مرضيِّ خداست و چه کارهايي مرضيِّ خدا نيست، خود عبادت است. ازاين‌روي، رسول خدا(صلي الله عليه و آله) فرمودند:

مَنْ سَلَک طَرِيقاً يَطْلُبُ فِيهِ عِلْماً سَلَک اللَّهُ بِهِ طَرِيقاً إِلَى الْجَنَّه، وَإِنَّ الْمَلَائِکه لَتَضَعُ أَجْنِحَتَهَا لِطَالِبِ الْعِلْمِ رِضًا بِهِ وَإِنَّهُ يَسْتَغْفِرُ لِطَالِبِ الْعِلْمِ مَنْ فِي السَّمَاءِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ حَتَّى الْحُوتِ فِي الْبَحْرِ. وَفَضْلُ الْعَالِمِ عَلَى الْعَابِدِ کفَضْلِ الْقَمَرِ عَلَى سَائِرِ النُّجُومِ لَيْلَه الْبَدْرِ. وَإِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَه الْأَنْبِيَاءِ، إِنَّ الْأَنْبِيَاءَ لَمْ يُوَرِّثُوا دِينَاراً وَلَا دِرْهَماً، وَلَکنْ وَرَّثُوا الْعِلْمَ، فَمَنْ أَخَذَ مِنْهُ أَخَذَ بِحَظٍّ وَافِرٍ؛[١] «هرکه راهي رود که در آن علمي جويد خدا او را راهي برد تا به بهشت درآيد. همانا فرشتگان پرهاي خود را براي طالب علم به جهت رضايت از او بگسترانند و همانا هرچه در آسمان و زمين است، حتي ماهيان دريا براي طالب علم آمرزش جويند و برتري عالم بر عابد چون برتري ماه در شب چهارده بر ساير اختران است. همانا علما وارثان پيامبران­اند، زيرا پيامبران دينار و درهم به ارث نگذارند ولکن علم را به‌عنوان ارث از خود باقي گذارند و هرکه از آن علم برگرفته بهره فراواني برده است».

نقل شده که مرحوم شهيد ثاني، رضوان‌الله عليه، در سنين جواني که به کسب و تحصيل علوم ديني اشتغال داشت با پاي برهنه از منزل رهسپار کلاس درس مي‌شد. او به کساني که دراين‌باره از او سؤال مي‌کردند پاسخ داد: من طالب علم هستم و سخن پيامبر(صلي الله عليه و آله) درباره طالب علم حق و درست است و براي اينکه کفش خود را روي بال فرشتگان ننهم با پاي برهنه حرکت مي‌کنم.