سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٥١ - تقدم رحمت الاهي بر غضب الهي

بهشت و جهنم مي‌يابد، اگر جاذبه گناه و عصيان خداوند را ناديده گرفت و علي‌رغم کشش‌هاي منفي و گرايش به هواي نفس، به اختيار خود راه صواب را برگزيد و به انجام اعمال صالح مبادرت ورزيد، خود را لايق بهره‌مندي از رحمت و فيض الاهي مي‌گرداند و به کمال و سعادت نايل مي‌گردد. اما اگر به دستورات خدا پشت‌ پا زد و برخلاف فطرت و عقل، از دستيابي به کمال و سعادت بازايستاد و به نقص و عار تن ‌داد، مشمول عذاب و غضب الاهي مي‌گردد که به‌قصد ثانوي، خداوند آن را براي بندگان خود در نظر گرفته است. پس قصد اوّلي خداوند دستيابي انسان به کمال و در نتيجه برخوردار گشتن از رحمت واسعه الاهي است، اما چون اين کمال با اختيار و گزينش انسان تحصيل مي‌گردد، انسان بر سر دوراهي کمال و نقص و سعادت و شقاوت قرار گرفته و درواقع، کمال انساني بدون خلق جهنم و شيطان حاصل نمي‌گردد و تا انسان بر سر دوراهي بهشت و جهنم قرار نگيرد، توفيق درک رحمت الاهي و رسيدن به کمالي را که فرشتگان الاهي از درک آن عاجز بودند نخواهد داشت.