النجاة - ابن سينا - الصفحة ٥٣٨ - فصل فى تحقيق معنى الكلى

أما اعتبار القوة فى الوجود، حتى يكون‌ [١] انسانية فى الوجود، و هى بالقوة بعينها محمولة على كل واحد، فتنقل من واحد الى واحد، فتكون لم تفسد ذات الاولى‌ [٢]، بل اشخاصها، و تكون هى بعينها بالفعل شى‌ء واحد فى الوجود محمولا على كل واحد وقتا ما، و هذا [٣] غير موجود.

فبين ظاهر ان الانسان الذي اكتنفته الاعراض المخصصة لشخص‌ [٤]، لم تكتنفه أعراض شخص آخر، حتى يكون ذلك بعينه فى شخص زيد و شخص عمرو [٥]، و يكون بعينه مكتنفا باعراض متضادة.

[١] - در هج «يكون» نيست‌

[٢] - چ: الأول، هج ها د: الاولى‌

[٣] - ط ب: بالاعتبار الثاني و هو ان شى‌ء واحد بعينه (ط+ معين) فى الوجود محمولا على كل واحد وقتا ما فهذا، ها: بل اشخاصها او يكون بعينها بالفعل فى الوجود محمولا على كل واحد وقتا ما فهذا د: بل اشخاصها او هى بعينها بالفعل و هو ان يكون شى‌ء واحد بعينه معين فى الوجود محمولا على كل واحد وقتا ما فهذا هج: بل الخاصة و يكون هى بعينها بالفعل شى‌ء واحد فى الوجود محمولا على كل واحد وقتا ما و هو ان يكون شى‌ء واحد بعينه فى الوجود محمولا على كل واحد وقتا ما فهذا چ: بل الخاصة و تكون هى بعينها بالفعل شى‌ء واحد فى الوجود محمولا على كل واحد وقتا ما و هذا

[٤] - چ: بشخص‌

[٥] - د: غيره‌