دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥ - ٧/ ١٥ قنبر

كننده با دشمنان كينه توز، و خاموش كننده آتش آتش‌افروزان بود، و با افتخارترين قرشى‌اى كه گام بر زمين نهاد، و نخستين كسى كه [در راه حق‌] به پيكار برخاست و دعوت الهى را پاسخ گفت، امير مؤمنان است و وصىّ پيامبر خدا در بين جهانيان، و امين او بر بندگان، و جانشينِ آن كس كه براى همه آنان برانگيخته شده، و كشنده پيمان‌شكنان و منحرفان، و نابود كننده مشركان، و تيرى از تيرهاى الهى بر منافقان، و زبان سخن عابدان.

[او] ياور دين خدا، و ولىّ خدا، و زبان سخن الهى، و ياور خدا در زمينش، و گنجينه دانش او، و پناه دين او، و پيشواى خوبان، و كسى كه خداوندِ والا و توانمند، از او خشنود است. با گذشت، بخشنده، باشرم، خردمند، شب زنده‌دار، باهوش، پاك، حجازى، دست و دل‌باز، شجاع، سرور و سالار، صبور، روزه‌دار، هدايت شده، دلاورِ پيشتاز، قطع كننده پشت‌ها، برهم ريزنده احزاب، برترِ گردن فرازان كه از نظر زمام، استوارترين، و از نظر دل، ثابت‌ترين، و در قوّت قلب، استوارترينِ آنان بود. قدرتمند، دلير، مهتر، هژَبْر، شير، با اراده، مصمّم، نيك‌انديش، سخنور، مناظره‌گر، اصيل، با فضل، فاضلِ خاندان، پاكْ عشيره، پُر وقار و امانتدار. از بنى‌هاشم، پسر عموى پيامبر ٦، امامِ، راه راست يافته، پرهيز كننده از فساد، بخشنده سامانده، قهرمانِ قهرمانان، و شير ژيان، بدرى، مكّى، دارنده دين حنيف، روحانى، تابنده، ستيغ‌كوه‌ها، بالاى بلندى‌ها، سرور عرب‌ها، و شير بيشه‌ها، قهرمانِ دلير، شير حمله كننده، ماهِ تمام، محكِ مؤمنان، وارثِ مشعريان، پدر دو سبط حسن و حسين است.