دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٠٨ - ١٠/ ٣٣ عطار نيشابورى
|
ساقى كوثر، امام رهنما |
ابن عمّ مصطفى، شير خدا |
|
|
مرتضاى مجتبى، جفت بتول |
خواجه معصوم و داماد رسول |
|
|
در بيان رهنمونى آمده |
صاحب سرّ «سَلونى» آمده |
|
|
مقتداى دين به استحقاق، اوست |
مفتى مطلق، على الإطلاق، اوست |
|
|
چون علىاز عينهاىحق، يكىاست |
عقل را در بينش او كى شكى است؟ |
|
|
هم ز «أقضاكم» على جان آگه است |
هم على مَمسوس فى ذات اللّه است |
|
|
از دمِ عيسى چو مرده زنده خاست |
او به دم، دست بُريده كرد راست |
|
|
گشت اندر كعبه آن صاحب قبول |
بتشكن بر پشتىِ دوش رسول |
|
|
در ضميرش بود مكنونات غيب |
زان برآوردى يد بيضا ز جَيب |
|
|
گر يد بيضا نبودش آشكار |
كى گرفتى ذوالفقار آن جا قرار؟ |
|
|
گاه در جوش آمدى از كار خويش |
گه فرو گفتى به چاه، اسرار خويش |
|
|
در همه آفاق، همدم مىنيافت |
در درون مىگشت ومَحرم مىنيافت.[١] |
|
[١] منطق الطير( تصحيح: محمّد روشن، تهران: انتشارات نگاه، ١٣٧٤ ش، اوّل): ص ٥٣. فريد الدين عطّار نيشابورى در اين ابيات، امام على ٧ را« پيشواى راستين»،« قطب دين»،« امام رهنماى»،« مرتضاى مجتبى»،« خواجه معصوم» و... مىداند و با تضمين كلمهاى از سخن امام على ٧ كه فرمود:« سلونى قبل أن تفقدونى»، آن حضرت را« صاحب اسرار سلونى» مىخواند و با التفات به سخنى از مولا على ٧ كه فرمود:« لو كُشف الغطاء ما ازددت يقينا» و« ما شَككتُ فى الحق مُذ اريته»، مىگويد: چون على از غيبهاى حق، يكى استعقل را در بينش او كى شكى است؟
و با استشهاد به دو حديث مستند نبوى كه فرمود:« علىٌّ أقضيكم» و« لا تلوموا عليّا إنّه مَمسوسٌ فى ذات اللّه»، مىگويد:
هم ز« أقضاكم»، على، جانْ آگه استهم على« ممسوس فى ذات اللّه» است.