دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٨٩ - ٢/ ١١ زينت زهد

و فرياد: «اى مسلمانان!»، كمكْ كارى نبوده است. نه فريادرسى به فرياد او رسيده است و نه ياورى او را يارى كرده است. اگر مؤمنى از غم اين جريان بميرد، از نظر من جاى سرزنش ندارد؛ بلكه به نظرم دلسوزى نيكوكار است.

٢/ ١١

زينت زهد

٤١٣٩. پيامبر خدا ٦: اى على! خداوند تعالى، تو را به زينتى آراسته است كه بندگانش را به زينتى چنين دوست‌داشتنى در نزد خداوند، نياراسته است. اين، آرايشِ نيكان در نزد خداوند عز و جل است: زهد در دنيا، تو را به گونه‌اى قرار داده است كه چيزى از آن برنمى‌گيرى و دنيا نيز چيزى از تو بر نمى‌گيرد. خداوند، دوستى بينوايان را به تو بخشيده و تو را به اين كه آنان پيروت باشند، خشنود كرده، و آنان را به اين كه تو پيشوايشان باشى، خشنود ساخته است.

٤١٤٠. پيامبر خدا ٦: اى على! خداوند، تو را به زينتى آراسته است كه بندگان را به زينتى چنين دوست داشتنى در نزد خدا، نياراسته است: زهد در دنيا. تو را به گونه‌اى قرار داده كه از دنيا، چيزى فرا چنگ نياورى و دنيا نيز چيزى از تو فراچنگ نياورَد. به تو دوستى بينوايان را بخشيده است كه به پيشوايى تو خشنودند و تو به پيرو بودن آنان، راضى هستى.

خوشا بر آن كه تو را دوست مى‌دارد و تو را مى‌پذيرد، و واى بر آن كه تو را دشمن مى‌دارد و بر تو دروغ مى‌بندد! كسانى كه تو را دوست دارند و تصديقت كرده‌اند، آنان، همسايگان تو در خانه‌ات در بهشت و رفيقان تو در قصرت خواهند بود، و كسانى كه تو را دشمن داشتند و بر تو دروغ بستند، بر خدا رواست كه آنان را در روز واپسين، در جايگاه دروغگويان قرار دهد.