دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٩ - سخنى درباره زمان اسلام آوردن امام
سخنى درباره زمان اسلام آوردن امام
امام على ٧ برترين مؤمن تاريخ اسلام و در ستيغ ايمان است. ايمان او در ميان مؤمنان از ويژگىهاى بىبديلى برخوردار است. او اوّلين كسى است كه به پيامبر خدا ايمان آورده[١] و ايمانش هرگز به شائبه شرك، آلوده نشد[٢] و در استوارْگامى در مسير ايمان و نيرومندى باور، بىنظير بود.[٣]
امام على ٧ چنان كه پيشتر بدان اشاره كردهايم از آغازين روزهاى زندگى بر كنار بستر پيامبر خدا آرميد و با عنايت و سرپرستى پيامبر ٦ باليد و همگام با خُلق و خوى و منش و روش نبى اكرم، رشد كرد و همراه او مراحل تكوين نبوّت را نگريست.
پيامبر خدا او را به خلوتگه حِرا مىبُرد و بدين سان، با راز و رمز ملكوت، آشنا شد و به تصريح مولا ٧ در خطبه عظيم «قاصعه»، نور وحى را مىنگريست و ناله يأسآميز شيطان را مىشنيد و در آستانه ابلاغ رسالت، با اعلام همگامى و همراهى با پيامبر ٦ عنوان «وصى»، «وزير» و «برادر» پيامآور وحى را يافت تصوير زيبا علوى را از اين چگونگىها بنگريم:
[١] ر. ك: ص ٤٠٣( نخستين مسلمان).
[٢] ر. ك: ص ٣٩٩( لحظهاى به خدا كفر نورزيد).
[٣] ر. ك: ص ٣٩٩( ويژگىهاى اعتقادى).