دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٥ - ١/ ٦ خداوند، دل او را به ايمان آزمود

٤٠٩٠. شرح نهج البلاغة به نقل از عمر بن خطّاب: امّا تو، اى على! به خدا سوگند، اگر ايمان تو با ايمان مردم روى زمين سنجيده شود، بر ايمان آنان برترى خواهد يافت.

١/ ٦

خداوند، دل او را به ايمان آزمود

٤٠٩١. سُنن التِّرمِذى به نقل از ربعى بن حراش، از امام على ٧، در رُحبه: در روز حديبيّه، گروهى از مشركان كه از جمله آنان سهيل بن عمرو و گروهى از پيشوايان مشركان بودند، به سوى ما آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا! گروهى از فرزندان، برادران و بردگان ما به سوى تو آمده‌اند. آنان نسبت به دين، آگاهى ندارند؛ بلكه به خاطر فرار از كار در اموال و مزارع ما فرار كرده‌اند. آنان را به سوى ما برگردان.

فرمود: «اگر آنان به دين آگاهى ندارند، آگاهشان خواهيم ساخت».

سپس پيامبر خدا فرمود: «اى قريشيان! دست بكشيد، وگرنه كسى را به سويتان گسيل مى‌دارم كه به خاطر دين، گردنتان را با شمشير بزند؛ آن كه خداوند، دلش را به ايمان آزموده است».

[ياران‌] گفتند: او كيست اى پيامبر خدا؟

ابو بكر گفت: او كيست، اى پيامبر خدا؟

عمر گفت: او كيست، اى پيامبر خدا؟

فرمود: «آن، وصله كننده كفش است» و ايشان كفش خود را به على ٧ داده بود تا وصله كند.

آن‌گاه، على ٧ به ما رو كرد و گفت: پيامبر خدا فرمود: «هر كس آگاهانه به من دروغ ببندد، نشيمنگاهش آتش خواهد بود».

٤٠٩٢. امام على ٧: هنگامى كه پيامبر خدا مكّه را فتح كرد، گروهى از قريشيان نزد او آمدند و گفتند: اى محمّد! ما هم‌پيمانان و خويشان توايم. گروهى از بردگان ما به شما