دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٩ - ١/ ٢ نخستين مسلمان

٤٠٦٦. البداية و النهاية به نقل از محمّد بن كعب: اوّل فردى كه از بين امّت، اسلام آورد، خديجه بود و دو مردى كه اوّل اسلام آوردند، ابو بكر و على ٧ بودند و على ٧، پيش از ابو بكر اسلام آورد.

٤٠٦٧. معرفة علوم الحديث در بيان شناخت صحابيان برپايه درجه‌شان: گروه نخست، كسانى بودند كه در مكّه اسلام آوردند، نظير: ابو بكر، عمر، عثمان، على ٧ و ديگران، و در بين تاريخ‌نگاران، ترديدى نديدم در اين كه على بن ابى طالب ٧ در اسلام آوردن، اوّلينِ آنان بود و تنها در بلوغ او [در آن هنگام‌] اختلاف كرده‌اند.

٤٠٦٨. شرح نهج البلاغة: بدان كه استادان معتزلى مذهب، در اين كه در اسلام آوردن، على بن ابى طالب ٧ اوّلينِ مردم بود، تقريبا اختلافى ندارند. مگر از معتزليان پيشين بصره كه شايد در اين مسئله مخالفت كرده باشند.

امّا آنچه كه امروزه مورد اتّفاق [معتزليان‌] است، اعتقاد به اين است كه او پيشتازترينِ مردم در ايمان آوردن بود و امروزه در نوشته‌هاى آنان و در نزد متكلّمان و محقّقان آنها، كسى را نمى‌توان يافت كه در اين مورد، اختلاف نظر داشته باشد.

و بدان كه امير مؤمنان، همواره اين موضوع را براى خود ادّعا مى‌كرد و بدان افتخار مى‌ورزيد و آن را دليل برترى خود بر ديگران مى‌شمرد و بدان تصريح مى‌كرد، و بارها فرموده است: «من صدّيق اكبر و فاروق اوّلم. پيش از اسلام آوردن ابو بكر، اسلام آوردم و پيش از نماز خواندن او، نماز خواندم».

ابو محمّد ابن قتيبه كه به شيعه‌گرى متهم نيست در كتاب المعارف، عين همين سخن را از او روايت كرده است.

و در اين خصوص، شعرى از او (على ٦) نقل شده كه بيت اوّل آن چنين است: