دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٥ - ١٠/ ٣٨ شاه نعمة الله ولى

شاه مردان، پادشاه مُلك دين‌

سرور خُلد برين، يعنى على‌

نام او روح القدس از بهر نام‌

مى‌نويسد بر جبين، يعنى على‌

گر امامى بايدت معصوم و پاك‌

مى‌طلب شاهى چنين، يعنى على‌

گر محمّد هست ختم انبيا

گشته بر خاتم نگين، يعنى على‌

ساقى كوثر، امام انس و جان‌

مصطفى را جانشين، يعنى على‌

فتح و نصرت داشت در روز غزا

بر يسار و بر يمين، يعنى على‌

پيشوايى گر گزينى، اى عزيز!

اين چنين شاهى گزين، يعنى‌على‌

مخزن الأسرار اسماى اله‌

نفْس خيرالمرسلين، يعنى على‌

بود با سرّ نبوت روز و شب‌

رازدار و هم قرين، يعنى على‌

دين و دنيا رونقى دارد كه هست‌

كارساز آن و اين، يعنى على‌

اين نصيحت بشنو از من، ياد دار

دائما مى‌گو همين، يعنى على‌

ناز دارد بر جميع اوليا

آن ولىّ نازنين، يعنى على‌

صورتش‌در «طا» و «ها» مى‌جو كه‌هست‌

معنى‌اش در «يا» و «سين»، يعنى‌على‌

دست بُرده از يدِ بيضا به روز

معجزه در آستين، يعنى على‌

معنى علم لدنّى بى‌خلاف‌

عالِم لوح مبين، يعنى على‌

در ولايت، اوّلينِ اوليا

در خلافت، آخرين، يعنى على‌

«نعمة اللّه» خوشه‌چين خرمنش‌

دلنواز خوشه‌چين، يعنى على.[١]