دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٤ - ١٠/ ٣٠ سنايى غزنوى

از گذشت مصطفاى مجتبى، جز مرتضى‌

عالم دين را نيارد كس مُعَمّر داشتن‌

از پىِ سلطان دين، پس چون روا دارى همى‌

جز على و عترتش محراب و منبر داشتن؟

هشت بستان را كجا هرگز توانى يافتن‌

جز به حبّ حيدر و شبير و شبّر داشتن؟

علم دين را تا بيابى، چشم دل را عقل ساز

تا نبايد حاجتت بر روى مِعجر داشتن‌

تا تو را جاهل شمارد عقل، سودت كى كند

مذهب سلمان و صدق و زهد بوذر داشتن؟

علم چبْوَد؟ فرقْ دانستن حقى از باطلى‌

نى كتاب زرق شيطان جمله از برداشتن‌

اى سنايى! وا رَهان خود را كه نازبيا بُوَد

دايه را بر شيرخواره مِهر مادر داشتن‌

بندگى كن آل ياسين را به جان تا روز حشر

همچو بى‌دينان نبايد روىْ اصفر داشتن‌

زيور ديوان خود ساز اين مناقب را از آنك‌

چاره نَبْوَد نوعروسان را ز زيور داشتن.[١]