دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٩ - ١٠/ ٢٨ كسايى مروزى

از متابع گشتن او حور يابى با بهشت‌

وز مخالف گشتن او وَيل يابى با انين‌

اى به دست ديو ملعون سال و مَه مانده اسير

تكيه كرده بر گمان، برگشته از عين اليقين!

گر نجات خويش خواهى، در سفينه‌ى نوح شو

چند باشى چون رهى تو بينواى دل رهين؟

دامن اولاد حيدر گير و از توفان مترس‌

گردِ كشتى گير و بنشان اين فَزَع اندر پسين‌

گر نياسايى تو هرگز، روزه نگشايى به روز

وز نماز شب هميدون ريش گردانى جبين‌

بى تولّا بر على و آل او، دوزخْ تو راست‌

خوار و بى‌تسليمى از تسنيم و از خُلد برين‌

هر كسى كو دل به نقص مرتضى معيوب كرد

نيست آن كس بر دل پيغمبر مكّى مكين‌

اى به كرسى بر نشسته، آية الكرسى به دست‌

نيش زنبوران نگه كن پيش خوان انگبين‌

گر به تخت و گاه و كرسى غرّه خواهى گشت، خيز

سجده كن كرسيگران را در نگارستان چين‌

سيصد و هفتاد سال از وقت پيغمبر گذشت‌

سير شد منبر ز نام و خوى تگسين و تگين‌[١]