دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٩ - ١٠/ ٨ سيد حميرى

در حرم الهى و جاى امن آن، او را به دنيا آورد

و در خانه خدا، آن‌جا كه درگاه و درِ مسجد است.

بانوى سپيد روىِ پاكْ دامن و بزرگوارى كه‌

فرزندش پاك بود و جايگاه ولادتش نيز پاك بود

در شبى كه نُحوست ستارگانش غايب شده بود

و ماه درخشانِ خوش‌بختى‌اش سرزده بود.

هرگز قابله‌اى، چون او را در قنداقى نپيچيده بود

مگر پسر آمنه، محمّدِ پيامبر را.

٤٠٠٨. و نيز سروده است:

آن دو به من بگويند كه با كدام برهان آشكار

از برترى خويش بر على سخن مى‌گويند؟

پس از آن كه احمد به سخنرانى ايستاد و آشكارا

در روز غدير خم، در جمع مردم‌

احمدِ خوب، فرياد بلندى سر داد

و سخنى راست و صادقانه گفت.

گفت: خداوند به من خبر داد

در لا به لاى كتاب وحى شده‌اش‌

كه دين استوار خويش را تكميل كرد

با على، و پيش‌تر كامل نشده بود.

او مولاى شماست. واى بر آن كه‌

به غير از مولايش با كسى دوستى ورزد.

او شمشير من، زبان من و دست من‌

و ياور هميشگى و پايدار من است.

او هم‌تبار من، برگزيده من و كسى است كه‌

دوست داشتنش بهترين كار در روز قيامت است.

نور او نور من، و نور من نور اوست‌

او با من در پيوند است و هرگز از من جدا نخواهد شد.

او در بين شما بَديلى است از جايگاه من‌

واى بر آن كه پيمان بديل را تغيير دهد!