دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٥ - ١٠/ ٧ كميت بن زيد اسدى

اى مَذحِجيان! وقت درنگ نيست. همّت كنيد

كه دشمن، قصد آل احمد كرده است.

اين على است، چون ماه‌

كه در وسط ستارگان، خوش‌بختىْ اطرافش را گرفته است. ب‌

بهترينِ مردم و پسر عموى محمّد است‌

اگر به نورْ هدايت مى‌شويد، از او هدايت بجوييد.

از زمانى كه در جنگ حاضر شد، همواره پيروز بود

و پيروزى از فراز پرچمش رخت برنمى‌بندد.

٤٠٠٠. و نيز سروده است:

هرگز نميرى اى ابو الحسن كه همواره‌

هادى و هدايت شده به حق، شناخته مى‌شوى.

برو. درود خدايت بر تو باد، تا هنگامى كه‌

بر بالاى شاخه‌ها كبوترى مى‌خواند.

تو پس از محمّد جانشين وى در بين ما بودى‌

و همان‌گونه كه او به ما درباره تو سفارش كرد، وفادار بودى.

امروزه، به هيچ كس پس از او براى جانشينى اميد نمى‌رود

هيهات كه پس از او كسى را آرزو كنيم!

قرن دوم‌

١٠/ ٧

كُمَيت بن زيد اسدى‌[١]

٤٠٠١. او كه از پُر آوازه‌ترين و دليرترينْ شاعران اهل بيت : است، مى‌سرايد:

[١] او ابو المستهل كميت بن زيد بن خنيس است. ابو فرج گفته است كه وى، شاعرى پيشتاز و دانا به لهجه‌هاى عرب و آگاه به تاريخ آنان و از شاعران‌[ قبيله‌] مُضَر و سخنگوى آنان بود. او در روزگار اموَيان مى‌زيست و عصر عبّاسيان را درك نكرد و پيش از آن درگذشت. كميت به تشيّع و پيروى از بنى هاشم، معروف و مشهور بود.

پاره‌اى گفته‌اند: كميت، از ده ويژگى برخوردار بود كه در شاعر ديگرى وجود نداشت: خطيب قبيله اسد بود؛ فقيه شيعه بود؛ حافظ قرآن بود؛ دلير بود؛ خوش خط بود؛ نسب‌شناسِ مجادله‌گر بود؛ نخستين كسى بود كه درباره تشيّع به مناظره پرداخت؛ تيراندازى بود كه در بين اسديان، كسى چون او نبود؛ سوارْكارى شجاع، ديندار و ف