سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٩١ - ولى الله چگونه به مقام ولايتش راه مىيابد يا آگاه مىشود؟

«بالتسليم للّه، و الرّضا بما ورد عليه من سرور و سخط»[١] مؤمن آن‌گاه پى به ايمان خود مى‌برد كه خود را در برابر خدا «تسليم» بيابد و در حوادث مسرّت‌انگيز، يا اندوهبارى كه برايش پيش مى‌آيد حالت «رضا» داشته باشد.

\* مرحوم كلينى نيز روايت فرمود كه مردى از امام صادق ٧ سؤال كرد نبىّ از كجا مى‌فهمد آن‌چه را كه در خواب مى‌بيند حق و صحيح است و از فرشته است؟ «قلت اصلحك اللّه كيف يعلم أنّ الذى راى فى النوم حقّ و أنّه من الملك؟» امام ٧ فرمود:

«يوفق لذلك حتّى يعرفه»[٢] يعنى نبى با دريافت توفيق خاص مى‌شناسد و مشاهده مى‌كند حق است و از فرشته است.

و بزرگان اهل معرفت و ولايت براساس آيات قرآنى‌[٣] و احاديث نبوى و علوى ٧ موارد و معيارهاى ذيل را راه شناخت ولايت اولياء توسط خودشان مى‌دانند كه قابل تأمل است همان معيارها و عواملى كه عامل حدوث و پيدايش و عامل گسترش و بقاء ولايتشان است عامل شناخت مقام ولايتشان نيز هست چون:

الف. معرفت نفس شهودى و درونى.

ب. ايمان ناب و اعمال صالح.

ج. توجه تام به خدا در آغاز و انجام و فاصله بين مبدأ و منتهى اعمال و كارها كه «شغله باللّه و فراره الى اللّه و همّه للّه.»

د. تأييدات الهى به «روح القدس» إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ ...[٤] و ... وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ‌[٥]

[١] - محاسن برقى، ج ٢، ص ٣٢٨، حديث ٨٥.

[٢] - اصول كافى، كتاب الحجه باب الفرق بين الرسول و النبى و المحدث.

[٣] - سوره‌هاى فصلت- ٥٣، النازعات- ٢١- ٢٠، مائده- ١٠٥.

[٤] - سوره مائده، ١١٠.

[٥] - سوره مجادله- ٢٢.