سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣١٨ - ضميمه ٥ مراحل عرفان
|
مسافر چون بود؟ رهرو كدام است؟ |
كه را گويم كه او مرد تمام است؟ |
|
فرمود:
|
دگر گفتى مسافر كيست در راه؟ |
كسى كاو شد ز اصل خويش آگاه |
|
|
مسافر آن بود كه بگذرد زود |
ز خود صافى شود چون آتش از دود |
|
|
به عكس سير اول در منازل |
رود تا گردد او انسان كامل[١] |
|
و به تعبير شيرين و دلنشين خواجه حافظ شيرازى:
|
عارف از پرتو مى راز نهانى دانست |
گوهر هركس از اين لعل توانى دانست |
|
|
شرح مجموعه گل مرغ سحر داند و بس |
كه نه هركو ورقى خواند معانى دانست |
|
|
عرضه كردم دو جهان بر دل كار افتاده |
بجز از عشق تو باقى همه فانى دانست[٢] |
|
نتيجه آنكه:
عرفان شناسايى حق سبحانه و اسماء و اوصاف الهى است.
عرفان سلوك ذوقى، باطنى و مبتنى بر كشف و شهود است.
عرفان معرفت نفس، محاسبت نفس و مراقبت نفس در راستاى معرفت، محبت، عبوديت و لقاى رب است.
عرفان عبور از ماسواى الهى و ورود به بهشت ديدار و جنت ذات است.
عرفان با مى معرفت و محو و شراب شهود و درك و درد وصال تا فناء فى الله و بقاى باللّه معنا و مبنا يافته و دل عارف شناساى وجود و مأنوس و محشور با حضرت حق سبحانه و تعالى است.
عرفان بر توحيد و انسان كامل يا وحدت حقه حقيقيه و ولايت استوار است و انسان عارف در پرتو وحى و شريعت حقه و طى مقامات معنوى و طريقت الهى به
~hr /~[١] - گلشنراز، ص ٢٨، نشر اشراقيه، چاپ اول، ١٣٦٨ ش، تهران.
[٢] - ديوان حافظ، ص ٣٥، نشر طلوع، چاپ اول، بىتا، بىجا.