سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢٣٤ - ويژگىها و اوصاف اولياء الهى يا انسان كامل عرفانى

عباد الله اليه عبدا اعانه الله على نفسه.»[١]

٧٨. خويشتن را ملامت نموده و مورد اتهام قرار مى‌دهند (خودمحور در عمل نيستند): «فهم لانفسهم متهمون.»[٢]

٧٩. علم‌گرا و دنبال دانش‌هاى نافع و سودمند هستند: «و وقفوا اسماعهم على العلم النافع لهم.»[٣]

٨٠. شوق لقاء رب و عشق به جنت الهى دارند: «و لو لا الاجل الذى كتب الله لهم عليهم لم تستقر ارواحهم فى اجسادهم طرفة عين.»[٤]

٨١. درهاى آسمان به روى آن‌ها گشوده است: «و فتحت لهم ابواب السماء.»[٥]

٨٢. خاكسار و متواضع‌اند: «قد كانوا يصبحون شعثا غبرا.»[٦]

٨٣. همه حقائق اسمائيه را واجدند: «ان هيهنا لعلما جما لو أصبت له حملة.»[٧]

٨٤. صاحب مرتبه «قلب» هستند: «ان هذه القلوب اوعية فخيرها اوعاها.»[٨]

٨٥. صاحب اسرار ولايت مجتمع هستند: «... و اىّ شى‌ء المدينة الحصينة؟ قال فقال سألت الصادق ٧ منها فقال لى: القلب المجتمع،[٩] و صدور امينه دارند.»[١٠]

٨٦. اهل حكمت ناب‌اند: «و يغبقون كاس الحكمه بعد الصبوح.»[١١]

٨٧. بواسطه قرآن حجاب‌زدائى و پرده‌بردارى از چشم دل و گوش جان مى‌نمايند:

«تجلى بالتنزيل ابصارهم و يرى بالتفسير فى مسامعهم.»[١٢]

٨٩. به مقام سلم و دار اللقاء و هدف نهائى رسيده‌اند: «... تدافعته الابواب الى باب‌

[١] - همان.

[٢] - نهج البلاغه، خ ١٨٤.

[٣] - همان.

[٤] - همان.

[٥] - همان.

[٦] - همان، خ ٩٠.

[٧] - همان.

[٨] - نهج البلاغه، خ ١٣٧.

[٩] - امالى صدوق، مجلس اول، ص ٤، طبع ناصر، به نقل از، ص ٩٣، انسان كامل در نهج البلاغه.

[١٠] - نهج البلاغه، ح ٢٠٥.

[١١] - نهج البلاغه، خ ٢٢٠.

[١٢] - همان.