سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٦٥ - مختصات مراد و پير راه

٤. شناخت زمان سخن گفتن با استاد.

٥. عدم تجاوز از حدّ و اندازه خويش در مقام سخن گفتن با استاد.

٦. كتمان اسرار استاد.

٧. يارى جستن از استاد در فهم وقايع سلوكى و مكاشفات عرفانى‌

٨. اظهار اسرار خود به ويژه در ارتباط با سلوك نزد استاد. [١] و در مجموع چنانكه مريد را با شيخ ادبى است كه آن «حق ارادت» است شيخ را با مريد هم ادبى است كه آن «حق تربيت» است و هركدام از اين حقوق متقابل بايسته است با سازوكار منطقى و بدون آفات و آسيب‌هاى نظرى و عملى تحقق يابد تا حق ارادت بصورت شايسته و حق تربيت به وجه بايسته تجّلى يابد.

و اينك قبل از آسيب‌شناسى رابطه استاد و شاگرد به مختصات هركدام از آنها نيز اشاراتى فهرست‌گونه خواهيم داشت:

مختصات مراد و پير راه‌

١. علم او براى خدا باشد نه دنيا.

٢. گفتار و كردارش هم‌خوانى و وحدت داشته باشند.

٣. معتدل و ميانه‌رو در سير و سلوك عملى باشد.

٤. مراقبت صغرى و كبرى داشته باشد.

٥. در دستگيرى مستعدان و مريدان كوشا، دلسوز، و اهل هدايت و هدّيت باشد.

[١]. كاشانى، عز الدين محمود بن على، مصباح الهدايه و مفتاح الكفايه، ص ٢٣١- ٢٣٢، و فرهنگ اشعار حافظ، دكتر احمد على رجايى بخارايى، ص ١١٢ ١١٥، چ دوم، ١٣٦٤ ش، تهران، انتشارات علمى.