سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١٨٠ - د) عرفان اسلامى و مرگ ارادى

تعالى و سعادت حقيقى گوش سپرد.

د) عرفان اسلامى و مرگ ارادى‌

عرفان اسلامى كه «بر توحيد ناب» و «انسان كامل» استوار است در بخش اصلى و بنيادين خود يعنى عرفان عملى كه از جنس سير و سلوك آن هم روشمند، نظام‌دار و مبتنى بر يك ديالكتيك جامع و كامل است در پى آن است كه انسان را «خداخو» نمايد و سالك در پرتو سلوك الى اللّه و در سايه معرفت اجمالى به خدا و محبّت الهى و عبوديت در برابر معبود مطلق بتواند به معرفت تفصيلى آن هم «معرفت شهودى» خداى سبحان راه يابد و عرفان تبيين مسير و بسترهاى رسيدن عارف به توحيد محض است و «مرگ ارادى» يكى از هدفهاى متوسط عارف سالك براى نيل به هدف نهايى و غايت عرفانى‌اش مى‌باشد و سالك در مرگ دائمى و تدريجى زندگى مى‌كند و هر لحظه مى‌ميرد و اينكه به شريعت محمّدى ٦ عمل مى‌نمايد و «رياضت شرعى» را متحمل مى‌شود هر آن به آن گام بر نفس امّاره و خواهشهاى دنيوى نهاده و قدم در ساحت معنويت مى‌گذارد و به تعبيرى قيامت و واقعه‌اى را در زندگى‌اش بپا مى‌دارد زيرا انسان سالك با تهذيب نفس تولد و زايشى معنوى در جانش پديد مى‌آورد و طرحى نو در حياتش مى‌افكند و انقلابى عليه خويشتن موجود براى رسيدن به خويشتن مطلوب ايجاد مى‌نمايد و اين انقلاب دائمى است زيرا مرحله، مرحله نو و جديد شده و «تعالوا» را بر گوش او مى‌نوازند كه بانگ غيبى و سروش آسمانى است و چنانكه پيامبر اكرم ٦ فرمود: «الناس نيام اذا ماتوا انتبهوا»[١] در مردن دائمى زندگى مى‌كند تا تنبّه و هشيارى حقيقى يافته و پرده‌ها را كنار بزند و حجاب‌زدايى كند و حقايق عالم و ملكوت آسمان و زمين را شهود نمايد و چه زيبا پيامبر اعظم ٦ فرمود

[١] - بحار، ج ٤، ص ٤٣.