سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١١٩ - ايمان و مراتب آن

١. علم و يقين نظرى.

٢. باور درونى و وجودى.

٣. التزام عملى و رفتارى به متعلّق ايمان و بايد و نبايدهاى آن.

٤. قرار گرفتن در «قلعه امن» و تكيه به تكيه‌گاه قدرت مطلقه.

٥. ادراك به عجز و فقر وجودى و شهود به آن نياز نفسى و مالكيت مطلقه حضرت حقّ و ولايت كليّه و الهيّه.

٦. نزاهت مؤمن از هر نوع شركى چه شرك خفّى يا جلّى و چه شرك در اعتقاد يا در عمل، كه البته ناظر به مراتب وجودى ايمان مى‌شود.

و در فرجام اين بخش رواياتى از انسان‌هاى كامل معصوم نقل مى‌نمائيم كه ناظر به مقام و منزلت مؤمن و درجات وجودى و مدارج و معارج كمالى آنان مى‌باشد چنانكه امام صادق ٧ فرمود: «لو كشف الغطاء عن النّاس فنظروا الى وصل ما بين اللّه و بين المؤمن، خضعت للمؤمن رقابهم و تسهلّت له امورهم و لانت طاعتهم» اگر پرده از جلو ديد مردم برطرف گردد و ديد ملكوتى آنان باز شود، و ببينند كه مؤمن چه ارتباطى با خدا دارد، آنگاه در برابر مؤمن تواضع كرده، كارهاشان بر آنها آسان شده و اطاعتشان آسان مى‌شود.[١] و همچنين آن حضرت فرمود: «خداى سبحان مؤمن را از نور عظمت خود آفريد. پس اگر كسى به مؤمن، از آن جهت كه باايمان است، اهانت كند ولايتش از خدا قطع مى‌شود: «ان اللّه تبارك و تعالى خلق المؤمن من نور عظمته و جلال كبريائه، فمن طعن على المؤمن او ردّ عليه، فقد ردّ على اللّه فى عرشه و ليس هو من اللّه فى ولايته و انّما هو شرك شيطان»[٢].

امام باقر ٧ مى‌فرمايد: رسول اكرم ٦ در معراج از خداى سبحان پرسيد: جايگاه مؤمن نزد تو چگونه است؟ خداوند فرمود: اگر كسى به مؤمن اهانت كند مثل آن است‌

[١] - محاسن برقى، ج ١، ص ٢٢٤.

[٢] - همان.