سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢٢٠ - اوصاف سالكان الهى
خواهد آمد فراهم آورده، بدينگونه دور را نزديك و سختى را- بر نفس خويش- آسان كرده است.»
او را ژرفنگرى، بينش مىيابد و با ياد خدا بر حجم عمل خويش مىافزايد و آب گوارا و شيرين را از سرچشمهاى مىنوشد كه راه آبشخورهايش براى او هموار شده است. او با نخستين جرعه سيراب مىشود و گام در راهى روشن مىنهد و اين همه به هنگامى است كه به راستى خود را از تمامى شهوتها پيراسته است و به جز يك غم- كه تنها هم و غم او است- از هر اندوهى خويشتن را تهى كرده است.
از كرى و كوربينى و از انبازى اهل هوا و هوس بيرون آمده است و خود به تنهايى كليد تمامى درهاى هدايت و قفل درهاى هلاكت و سقوط گرديده است راه خويش را با بينش درست برگزيده است و نستوه به پيش مىرود با نگاهى به روشنائى و تلاشى شگفت، در شكافتن موجها، درآويخته به مطمئنترين آويزه و ناگسستنىترين ريسمان.
چنين است كه او بهرهمند از يقينى است به روشنى آفتاب، زيرا كه به راستى خويشتن خويش را- در پيوندى تنگاتنگ با برترين جريانهاى ممكن- در طبق اخلاص، به پيشگاه خداى سبحان تقديم كرده است تا هر پيشامدى را از چنين پايگاهى چنان بيند و تحليل كند كه هست و هر شاخه را به ريشهاش بازگرداند و ...»
و اما نكاتى چند كه عصاره متن يادشده مىباشد:
نكته اول: مبارزه با نفس و از خود خاكى و دنيائى گذشتن گامى بسيار مهم و بنيادين در سير و سلوك الى اللّه مىباشد كه تنها بندگان خاص الهى با لطف و فيض و فضل حضرت حق توفيق جهاد با نفس را خواهند داشت. آنهائى كه جز غم دوست در دل خويش غمى نداشته و جز اهتمام به محبوب به هيچچيز ديگرى دل نبستهاند كه:
|
سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد |
تا روى در اين منزل ويرانه نهاديم ... |
|
(حافظ)