سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١٤ - مقدمه

لذا از على ٧ به معلم جبرئيل تعبير كرده‌اند و از اين جهت است كه آن حضرت مى‌فرمود: «من رايحه وحى و آيات نازل بر مقام رسالت را قبل از نزول استشمام مى‌نمايم.»[١] و شيخ محمود شبسترى صاحب «گلشن راز» در نسبت نبوت و ولايت سروده‌اند.[٢]

ج) اگرچه مقام نبوت و رسالت از مواهب خاصه الهيّه است‌ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ‌[٣] لكن راه تهذيب نفس، تطهير دل و نورانيت باطن كه انسان را زير پوشش «ولايت حق» مى‌برد و عامل ولايت مستقيم الهى مى‌شود بسته نيست بلكه به روى همگان باز و آدميان با ظرفيت‌ها و استعدادهاى متنوع به سوى آن فراخوان شده‌اند تا هر فردى به مقدار سعه وجودى و سلوكى‌اش به مشاهده اسرار عالم بپردازد كه علم به اسرار غيب مخصوص انبياء نيست و وجود «بدلاء»، «اوتاد»، «خلفاء» و «اقطاب» كه در لسان مبارك پيامبر عظيم الشأن اسلام نيز وارد شده است.[٤] ناظر به همين مقام و

[١] - تعليقه رسائل قيصرى، ص ١٧٢- ١٧١.

[٢] - گلشن‌راز، ص ٣١- ٣٠، نشر اشراقيه، چاپ اول، سال ٦٨.

[٣] - انعام، ١٢٤.

[٤] - پيامبر ٦ فرمود: در امت من هميشه چهل كس بر خلق ابراهيم باشند و اين چهل كس« بدلاء» اند و هفت كس بر-- خلق موسى ٧ بودند و ايشان« اوتاد» ند و سه كس بر خلق عيسى ٧ باشند و ايشان« خلفاء» اند و يك كس بر خلق محمّد ٦ باشد و او« قطب» است.( شرح گلشن‌راز، ص ٢٨٢، شيخ محمد لاهيجى، چاپ ششم.)