سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٤٠١ - ١ مؤلفههاى عرفان شريعتگرا

آنجا كه اين مسير، مسير نجات و پيروزى است، به دنبال آن به پيامبر ٦ دستور مى‌دهد «از آن پيروى كن» (فاتّبعها) و ...» [١] در جاى ديگر نيز قرآن فرمود: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ‌ [٢]. به تعبير علامه طباطبايى ;: «فقيّد الايمان ثانيا بالرسول، و هذا الايمان هو اليقين التامّ باللّه سبحانه و أسمائه صفاته، و بحقيّة ما جاء به رسوله، و التّبعيّة و التسليم التام للرسول، فأفعالهم طبق افعاله و غايتهم غايته ... و هو امامهم، و لا غاية له ٦ الّا ابتغاء وجه ربّه، و الاعراض التامّ عن الدنيا ...» [٣].

و اينكه پيامبر اعظم ٦ فرمود: «انى تارك فيكم الثقلين كتاب اللّه و عترتى فان تمسكتم بهما لن تضلوا ابدا ...» [٤] مشعر به اين معناست كه عرفان نيز بايد داراى مؤلفه‌هاى وحيانى- ولايى باشد و لاغير ضلالت و شايد غوايت باشد كه عرفان قرآنى و نبوى و علوى عامل حيات حقيقى و معنوى و قرب وجودى انسان به خداست و تنظيم‌كننده رابطه انسان با خدا و خود و سپس از همين رهگذر سامان‌دهنده رابطه انسان با جامعه و جهان است تا هدف نهايى سلوك يعنى نيل به مقام توحيد كامل، موحّد جامع شدن و تحت ولايت الهى قرار گرفتن حاصل گردد. و در اين راه كشف و كرامات اگر براساس معيارهاى الهى و القائات ربانى و توحيدى باشند نشانه‌هايى از منازل و مقاماتند و هرگز هدف نيستند و لذا سالك قرآنى براى دستيابى به مغيبات و خوارق عادات سير و سلوك نمى‌كند بلكه «وجه اللّه» و ابتغاى رضوان الهى و لقاء اللّه را منظور دارد، و عرفان اسلامى سلوكش براساس سلب خود و حذف من و نيل به موت اكبر كه هجرت از خانه خوديت و ورود به بارگاه حضور حضرت حقّ و شهود جمال و جلال الهى است مى‌باشد. سالك به ولايت رسيده، فقر محض خويش را

[١]. تفسير نمونه، ج ٢، ص ٢٦٩.

[٢]. حديد، ٢٨.

[٣]. طباطبايى، رسالة الولايه، فصل چهارم.

[٤]. امينى، الغدير، جلدهاى مختلف.