سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١١٥ - ايمان و مراتب آن

خداى تعالى درباره اين مرتبه از ايمان مى‌فرمايد: أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ‌[١] چون مؤمنينى كه در اين آيه ذكر شده‌اند بايد اين يقين را داشته باشند كه غير از خدا هيچ‌كس از خود استقلالى ندارد و هيچ سببى تأثير و سببيّت ندارد، مگر به اذن خدا.»[٢]

به همين وزان علامه سيد محمد حسين حسينى تهرانى در رساله لب اللباب در سير و سلوك اولى الالباب كه اصل آن از درسهاى اخلاقى و عرفانى علامه سيد محمد حسين طباطبايى است در شرح تفصيلى عوالم مقدم بر عالم خلوص «دوازده عالم» را مطرح كرده‌اند كه عبارتند از:

عوالم ١٢ گانه مقدم بر عالم خلوص‌

«اسلام اكبر» عبارت است از تسليم و انقياد محض يعنى ترك اعتراض من جميع الوجوه بر خداوند عزّ و جل و اعتراف و اذعان بر آنكه آنچه هست و تحقّق يافته صلاح بوده و آنچه واقع نشده صلاح نبوده است. اين مرحله همان مرحله «ايمان اكبر» است كه اسلام اكبر به روح سرايت نموده و دل و جان را حقّا متصرّف شده است.

ايمان اكبر وقتى كه دل سالك به نور اسلام اكبر منوّر گرديد گاه‌وبيگاه بر او حالى دست مى‌دهد كه علاوه بر ادراك شعورى مشاهده مى‌كند كه هرچه هست مستند به بارى تعالى است و به عبارت ديگر خداى را در همه احوال حاضر و ناظر مى‌يابد و

[١] - يونس، ٦٢ و ٦٣.

[٢] - تفسير الميزان، ج ١، ص ٤٥٤- ٤٥٧، چ بيستم، ١٣٨٤ ش، قم، دفتر انتشارات اسلامى.