سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١٩٥ - فرازى از حديث نورانيت

«رسول اللّه و نحن فى الامر و النّهى و الحلال و الحرام نجرى مجرى واحد فاما رسول اللّه و على فلهما فضلهما»[١] يا در روايت آمده كه: «عن على بن جعفر عن ابى الحسن ٧ قال:

نحن فى العلم و الشجاعة سواء، و فى العطايا على قدر ما نؤمر»[٢] يا فرمود: «عن مالك بن عطيه قال: قلت لأبى عبد اللّه ٧: الائمة يتفافضلون؟ قال: اما فى الحلال و الحرام فعلمهم فيه سواء و هم يتفافضلون فيما سوى ذلك»[٣] و ...

پس با تحليل معقول و منطقى مقام انسان كامل و حقيقت محمديّه ٦ مى‌توان احاديث نبوى: «كنت نبيّا و آدم بين الماء و الطين، بعث علىّ مع كل نبىّ سرّا و معى جهرا» و يا حديث علوى: «كنت وليا و آدم بين الماء و الطين» و احاديث نبوى: «خلق اللّه روحى و روح على من شى‌ء واحد و نورى و نوره واحد»[٤] و «فختم بى النّبوة و بعلىّ الوصيّة»[٥] و ... را تفسير نمود و مقام حضرات معصومان عليهم السّلام را از همه موجودات جدا و مقامات آنان را نيز از هم بازشناخت و به «جايگاه انسان كامل» راه يافته و حقيقت محمّديّه ٦ را آن‌چنان‌كه هست اندكى معرفت يافت. استاد جوادى آملى نيز فرمودند: «هر فيضى كه از سوى خداوند نازل مى‌شود، اعمّ از علم و غير علم نخست به پيامبر اكرم ٦ و سپس به ديگران مى‌رسد تا برترى آن حضرت همواره محفوظ بماند ...»[٦]

و از علامه حسن‌زاده آملى نيز در خصوص مقام محمدى ٦ و تفسير «لى مع اللّه وقت لا يسعنى فيه ملك مقرّب و لا نبىّ مرسل» آمده است كه: «و اينكه فرمود: «و لا نبىّ مرسل» شامل مرتبه رسالت خود وى نيز مى‌شود».[٧] و در جايى ديگر فرمودند:

«نكره در سياق نفى افاده عموم مى‌دهد كه در آن حال «لا يسعنى» خود آن جناب را كه‌

[١] - بحار الانوار، ج ٢٥، ص ٢٥٧، باب ١٢، حديث ٦.

[٢] - همان، ح ٧.

[٣] - همان، ص ٣٦٠، ح ١٥.

[٤] - همان، ج ٢٥، باب اول.

[٥] - همان، ج ٣٥، ص ١١.

[٦] - ادب فناى مقربان، ج ٣، ص ٤٤، چ اول، ١٣٨٣.

[٧] - حسن‌زاده آملى، حسن، ترجمه عيون مسائل نفس و شرح آن، ج ١، ص ٢١٦، چ اول، ترجمه نائيجى، ١٣٨٠، انتشارات قيام، قم.