سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٥٥ - اقسام استاد سلوكى
|
دوستان عيب من بىدل حيران مكنيد |
گوهرى دارم و صاحب نظرى مىجويم |
|
و پيرى كه كارآزموده و راه آشنا باشد و چون طبيبى حاذق و مشقق عمل نمايد تا با مسيحا دمى مردهدلان را زنده نمايد و اهل عشق، دليرى و ديندارى باشد كه:
|
خامان ره نرفته چه دانند ذوق عشق؟ |
دريا دلى بجوى، دليرى، سرآمدى |
|
نتيجه آنكه سالك در طريق عرفان علمى و عملى و كمال نظرى و عملى و سير الى الله از دو جهت به هدايت راهنماى الهى نيازمند است:
الف) از جهت هدايت تشريعى كه استاد بايد عالم فقيه و حكيم الهى و داراى درك و درد دينى و ديندارى باشد تا راه را از بيراهه در حوزه معرفت و شريعت اسلامى براى سالك روشن سازد كه «هلك من ليس له حكيم يرشده»[١]
از جهت هدايت تكوينى كه دستگيرى باطنى استاد نسبت به شاگرد يك ضرورت است تا با عنايت الهى سالك را به حريم امن الهى حركت داده و به مقصد برساند و سالك نيز توجه به باطن استاد نمايد و با او همراه باشد.
د) داراى حسن سابقه و شهرت بين ارباب معنويت و اصحاب سلوك باشد.
اقسام استاد سلوكى
دانسته شد كه نفوس انسان در سير استكمالى خويش به «تربيت استاد» محتاج است تا آنها را از حالت استعداد محض به فعليت برساند و حجب ظلمانى و نورانى را در طيّ مقامات معنايي از سر راه بردارد كه رفع حجب در ظلماني به «ترك» و در نورانى به «درك» است و اين حقايق سلبى و ايجابى در حركت جوهرى اشتدادى و حركت حبّي اشتياقي به تدبير و تصرّف و تعليم و تسلّط استاد كامل در مدتى مديد و
[١] - كشف الغمه، ج ٢، ص ٣٢٥، و ر. ك: اللهشناسى، ج ٣، ص ٣٦٣، علامه محمد حسين حسينى تهرانى، رساله سير و سلوك منسوب به سير و سلوك، ص ١٢٤- ١٣٢( بسيار مهّم و خواندنى).