سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢٣٥ - ويژگىها و اوصاف اولياء الهى يا انسان كامل عرفانى

السلامة و دار الاقامة.»[١]

٩٠. تنها خداى سبحان انيس آن‌هاست: «اللهم انك آنس الانسين لأوليائك.»[٢]

٩١. شب‌هايشان چون روز جهان‌افروز است: «و كان ليلهم فى دنياهم نهارا.»[٣]

٩٢. اهتمام به زندگى دل دارند: «يروم اهل الدنيا ليعظمون موت اجسادهم و هم اشدّ اعظاما لموت قلوب احيائهم.»[٤]

٩٣. از اعمال خويش در هراس‌اند: «و من اعمالهم مشفقون.»[٥]

٩٤. اهل مراقبت نفس و كشيك نفس‌اند: «و راقب ربه.»[٦]

٩٥. عامل بلكه عمل صالح‌اند: «و عمل صالحا.»[٧]

٩٦. اوحدى از انسانهايند (از نظر عدد بسيار كم ولى منزلتشان نزد خدا بسيار والا است.): «الاقلون عددا و الاعظمون عند الله قدرا.»[٨]

٩٧. به دار الكرامه راه يافته و كريم شده‌اند: «و قد بلغت الكرامة من الله لهم، ما لم تذهب الامال اليه بهم.»[٩]

٩٨. پاسدار علم الهى‌اند: «المستحفظين علمه.»[١٠]

٩٩. گروگان فضل الهى‌اند: «رهائن فاقة الى فضلة.»[١١]

١٠٠. مغبوط (مورد غبطه) ديگرانند: «و ان اغبطوا بما رزقوا.»[١٢]

١٠١. مشتاق لقاء و عاشق ديدار حق و دلبر و دلدارند: «و انى الى لقاء الله لمشتاق و لحسن ثوابه المنتظر راح.»[١٣]

[١] - نهج البلاغه، خ ٢١٨.

[٢] - همان، خ ٢٣٥.

[٣] - همان، خ ٢٣٢.

[٤] - همان، خ ٢٢٨.

[٥] - همان، خ ١٨٤.

[٦] - نهج البلاغه، خ ٧٦.

[٧] - همان.

[٨] - همان، ح ١٤٧.

[٩] - فرهنگ آفتاب، ج ٧ و ٣٢ و ٣٦.

[١٠] - همان، ص ١٩٤١.

[١١] - همان، ج ٨، ص ٤٣٣٨.

[١٢] - فرهنگ آفتاب، ج ٨، ص ٣٨ و ٤٣.

[١٣] - همان، ص ٤٤٢٢.