سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٣٦ - مقام دوم «ورع»

٤. توبه متخلقان‌

٥. توبه عارفان‌

٦. توبه موحدان‌

٧. توبه نصوح.[١]

كه از نظر خواجه عبد الله انصارى به سه قسم:

أ. توبه عامه و مبتديان‌

ب. توبه ميانه‌حالان‌

ت. توبه ره‌يافتگان و كاملان‌

قابل تقسيم و تبيين است‌[٢] و ...

مقام دوم: «ورع»

در لغت به معناى پرهيزكارى، تقوا و پارسايى است‌[٣] و در عرفان پرهيز از امورى است كه هرچند در شرع حرام نشده اما سالك طريق از آن خوددارى مى‌كند چنان‌كه برخى «ورع» را اجتناب از شبهات و از بيم وقوع در محرمات دانسته‌اند[٤] كه در حقيقت ورع پايه و اساس همه كمالات معنوى است و على ٧ فرمود: «ألورع يصلح الدّين و ليعنن النّفس و يزين المرء»[٥] و يا فرمود: «مع الورع يثمر العمل»[٦].

و ابو نصر سراج نيز در «اللمع» سه مرتبه براى ورع قائل هستند:

١. ورع مبتديان (پرهيز كردن از امور شبهه‌ناك).

[١] - طباطبايى، فاطمه، يك ساغر از هزار، صص ١٦٤- ١٦٣، مؤسسه چاپ و نشر عروج، چاپ اول، ١٣٧٩ ش، تهران.

[٢] - شيخ الاسلامى، على، راه و رسم منزل‌ها، ج ١، ص ٦٤، مركز نشر فرهنگى آيه، چاپ اول، ١٣٧٩ ش، تهران.

[٣] - چهل حديث، ص ٢٧٩.

[٤] - غنى: قاسم، تاريخ تصوف در اسلام، ص ٦٥٧.

[٥] - غرر الحكم و درر الكلم، ج ٧، ص ١٢١.

[٦] - اصول كافى، ج ٢، ص ٧٦.