سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٠٧ - تقسيم عشق به عبارتى ديگر

از قضا سركنگبين صفرا فزود

روغن بادام خشكى مى‌نمود

از هليله قبض شد اطلاق رفت‌

آب آتش را مدد شد همچو نفت‌

سستى دل شد فزون و خواب كم‌

سوزش چشم و دل پردرد و غم‌

شربت و ادويه و اسباب او

از طبيبان ريخت يكسر آبرو

آن حكيم مهربان چون راز يافت‌

صورت رنج كنيزك بازيافت‌

مرد زرگر را بخوان زان شهر دور

بازر و خلعت بده او را غرور

چون ببيند سيم و زر آن بينوا

بهر زر گردد ز خان و مان جدا

زر خرد را واله و شيدا كند

خاصه مفلس را كه خوش رسوا كند

بعد از بهر او شربت بساخت‌

تا بخورد و پيش دختر مى‌گداخت‌

چون‌كه زشت و ناخوش و رخ زرد شد

اندك‌اندك در دل او سرد شد

عشق‌هايى كز پى رنگى بود

عشق نبود عاقبت ننگى بود

عشق آن زنده گزين كو باقى است‌

وز شراب جانفزاى ساقى است‌

عشق آن بگزين كه جمله انبياء

يافتند از عشق او كار و كيا