سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١٤٠ - نكته ٢ راههاى حاصل شدن ولايت خاصه

بين النبوة و الولايه، فقيل: «النبوة» «وضع الآداب الناموسية» و «الولاية»، «كشف الحقايق الالهيّه ...»[١] پس «ولىّ» گسترده‌ترين مفهومى است كه شامل نبوت و رسالت نيز هست كه هر رسولى نبىّ است و هر نبيّى «ولىّ» است ولى عكس آن صادق نيست و ولىّ از اسماء الهى و باقى است. لذا مى‌توان «ولايت» به معناى قرب را چنين تقسيم كرد:

نكته ١: [در ولايت خاصه‌]

در ولايت خاصه: «ولايت مطلقه» از آن پيامبر اعظم ٦ و ولايت مقيده از آن على ٧ است و بنابر مراتب «ولايت» و دايره گسترده و شامل آن به تعبيرى ديگر ولايت مطلقه از آن امير المؤمنين ٧ و ولايت مقيّده تعلّق به امام زمان حجة بن العسكرى ٧ دارد. كه در «ختم ولايت» به آنها اشاراتى خواهد شد.

نكته ٢: [راههاى حاصل شدن ولايت خاصه‌]

ولايت خاصه از راه علم اليقين، عين اليقين و حق اليقين و طىّ مراحل فناء فعلى، صفاتى و ذاتى يا محو، طمس و محق حاصل‌شدنى است و در مرتبه خاص ولايت دو

[١] - شرح الاسماء، ص ٥٥٢.