سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٦١ - نسبتشناسى استاد و شاگرد

ضعف‌هاى خود را بشناسد و بصيرت لازم، صبر كافى و شرح صدر اوليه را در طيّ مقامات معنوي پيدا نمايد و چون بناست تا غير از ارتباط عقلي و علمي، نسبت ويژه دروني و قلبى و ربط روحانى و پرجاذبه‌اى بين استاد و شاگرد در مقام سلوك برقرار گردد ارباب تفسير و اصحاب حكمت و صاحبان شهود و معنويت آداب و شرائطى را بين شاگرد و استاد قائل شده‌اند كه به آنها اشاراتى خواهد شد.

در تفسير نمونه پس از بحث و بررسى آيه‌ فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا آتَيْناهُ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً [١] شش نكته را مطرح كردند كه در باب مأموريت حضرت خضر در نظام تكوين يا تشريع؟، مقام و موقعيت حضرت خضر ٧، برملا كردن افسانه‌هاى ساختگى پيرامون سرگذشت موسى و خضر، بحث راه‌يابى نسيان يا عدم آن به ساحت پيامبران، چرايى به ديدار خضر رفتن از سوى حضرت موسى ٧ و چيستى گنج پنهان مطالب خواندنى را مطرح و سپس درسهاى داستان ديدار موسى و خضر ٧ را در چند مورد آوردند كه عبارتند از:

١. پيدا كردن رهبر دانشمند و استفاده از پرتو علم او.

٢. جوهره علم الهى از عبوديت و بندگى خدا سرچشمه مى‌گيرد.

٣. علم را براى عمل طلب كردن.

٤. عدم عجله در كارها.

٥. ظاهر و باطن داشتن اشياء و افعال.

٦. پذيرش واقعيت‌ها و اعتراف به حقايق‌

٧. آثار ايمان پدران براى فرزندان.

٨. كوتاهى عمر به خاطر آزار پدر و مادر.

٩. دشمنى مردم با آنچه كه نمى‌دانند.

[١]. كهف، ٦٥.