سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢١٨ - اوصاف سالكان الهى

عرفان كامل و انسان كامل عرفانى شيعى را معرفى مى‌نمايد كه به برخى اوصافشان از باب نمونه اشاراتى فهرست‌گونه خواهيم داشت:

١. اهل ذكر خدا بوده و ذكر الهى دلهايشان را از همه زنگارها جلا داده و گوش جانشان را براى شنيدن حقايق و چشم دلشان را براى ديدن حقائق گشوده است و از يك نورانيت ويژه‌اى برخوردارند و اطاعت‌پذيرى متعبدانه نسبت به شريعت نورانى اسلام دارند.

٢. بندگان خاص الهى‌اند كه خدايشان در فكر و عقلشان با آنان نجوا داشته و تكلم مى‌نمايد.

٣. به مقام يقظه و بيدارى كه برخى آن را اول منزل عرفان و برخى آن را حالتى لازم و واجب در تمامى منازل عرفانى و سلوكى دانسته‌اند رسيدند و مراقب گوش و چشم و دل خويش هستند و متذكر به ايام الهى و خائف از خداى خويشند.

٤. انسان‌هايى شاخص، نمونه، الگوى حسنه و صادق در هدايت ديگرانند كه ديدنشان از براى مردم هدايت و رحمت و ذكر خداست و ميزان براى مردم‌اند و هرگز دنيا و تجارت و بيع و بودن در ميان مردم آنها را از ياد خدا غافل نمى‌نمايد يعنى نه عزلت و انزواى مطلق را پيشه كردند و نه آن‌چنان مشغول به مردم‌اند كه غافل از خداى خود باشند بلكه راه اعتدال را در پيش گرفته و جمع خلق و حق دارند و با مردم‌اند و بى‌مردم، در ميان مردم هستند و نيستند و اين بودن و نبودنشان معناى خاص داشته هجرت انفسى و عروج روحى دارند.

٥. معادانديش و قيامت باورند يا مرگ آگاهى و مرگ باورى را سيره سريره خويش كردند و به ثواب و عقاب الهى باور و يقين دارند، اهل محاسبه و مراقبه‌اند، اهل شب زنده‌دارى و گريه و ناله و عجز و لابه‌اند و ...

٦. ابواب آسمانى و مقاعد كرامات الهى به روى آنها باز و براى آنان آماده است و نسيم الهى روح ريحانى آنها را مى‌نوازد و با انس و عشق به محبوب حيات طيبه‌