سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٢٣١ - ويژگىها و اوصاف اولياء الهى يا انسان كامل عرفانى

٤٠. دلهايشان در بهشت و بدنهايشان مشغول اعمال شايسته است: «قلوبهم فى الجنان و اجسادهم فى العمل»[١]

٤١. سخنانشان سخنان نيكان و ابرار است: «كلامهم كلام الابرار»[٢]

٤٢. باطن دنيا را مى‌بيند (اهل شهود باطن دنيا هستند): «ان اولياء اللّه هم الذين نظروا الى باطن الدنيا»[٣]

٤٣. دنيا و دار طبيعت محل تجارت پرسود و الهى آنان است: «ان الدنيا ... متجرّ اولياء اللّه.»[٤]

٤٤. اقامه‌كننده واجبات و پرهيزكنندگان محرمات الهى‌اند: «ان تقوى الله حمت اولياء محارمه و الزمت قلوبهم مخافته.»[٥]

٤٥. شبهه‌شناسى و شبهه‌ستيزى در حوزه دين دارند: «فاما اولياء الله فضياؤهم فيها اليقين و دليلهم سمت الهدى.»[٦]

٤٦. جهادگران الهى يا مجاهدان در راه خدايند: «فان الجهاد باب من ابواب الجنة فتحه الله لخاصة اوليائه.»[٧]

٤٧. در دلهايشان چراغ هدايت روشن است: «فزهر مصباح الهدى فى قلبه.»[٨]

٤٨. شراب‌نوش چشمه‌سار گواراى الهى‌اند: «و لو ترى من عذب فرات سهلت له موارده فشرب نهلا.»[٩]

٤٩. همّ آنها و غم آنان فقط «خدا» است و بس: «و تخلى من الهموم الاهما واحدا انفرد به.»[١٠]

[١] - همان.

[٢] - همان، ح ٤٣٢.

[٣] - همان، ح ١٣١.

[٤] - همان.

[٥] - همان، خ ١١٢.

[٦] - نهج البلاغه، خ ٣٨.

[٧] - نهج البلاغه، خ ٣٧.

[٨] - نهج البلاغه، خ ٨٧.

[٩] - همان.

[١٠] - همان، خ ٨٧.