سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٦٦ - مختصات مريد و شاگرد پير طريق

٦. حضور در محضر او زبان را از بيهوده‌گويى و جسارت‌آميزى باز دارد و نفس را به ياد خدا آرام نمايد.

٧. اهل فكر، ذكر و شيدايى درونى و شكستگى قلبى باشد.

٨. داراى علم عنايى و لدّنى باشد.

٩. «عبد خدا» باشد.

١٠. «قيام للّه» در همه امور اعم از سخن و سكوت، قال و قدم و ... باشد.

مختصات مريد و شاگرد پير طريق‌

١. اهل بصيرت، فطانت، و فراست بوده، اشارت‌شناس و رازياب باشد.

٢. روشن‌دل باشد تا بزرگى و عظمت «پير» را دريابد.

٣. صادق و مخلص باشد.

٤. اهل وفا، صفا و پايدار در پيمان‌ها باشد.

٥. آزادمرد و آزاده باشد.

٦. رازدار و سرّ نگه‌دار باشد.

٧. پندپذير و نصيحت‌شنو باشد.

٨. تسليم و مطيع پير راه باشد.

٩. شريعت محور باشد.

١٠. مراد را براى خدا باور داشته و دوست بدارد و ارادت ورزد.

١١. درصدد امتحان شيخ و مراد خويش برنيايد.

١٢. ولايت‌شناس و ولايت‌مدار باشد.

لازم به يادآورى است كه در نسبت و تعامل استاد و شاگرد و شاگرد و استاد توجه به حد اقل چند نكته يك ضرورت اجتناب‌ناپذير در عرفان اسلامى شيعى است:

الف) معيار معرفت و معنويت تنها قرآن و سنّت معصومين عليهم السّلام باشد كه تنها «خط