سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٤١٩ - امكان لقاى رب و ديدار خدا در احاديث و روايات

امكان لقاى ربّ و ديدار خدا در احاديث و روايات:

الف. در كتاب «توحيد» صدوق با إسناد خود به محمد بن فضيل آورده است كه وى گفت: سألت ابا الحسن ٧ هل رأى رسول اللّه ٦ ربّه عزّ و جل؟

فقال: نعم! بقلبه رءاه؛ أما سمعت اللّه عزّ و جل يقول: «ما كذب الفوءاد ما رآى؟ لم يره بالبصر و لكن راءه بالفؤاد!

«من از حضرت امام موسى بن جعفر ٧ پرسيدم: آيا رسول خدا ٦ پروردگار خود عزّ و جل را ديده است!؟

فرموده: بلى! خداوند را با دل خود ديد، مگر نشنيده‌اى كه خداى عزّ و جلّ مى‌گويد: «دل دروغ نمى‌گويد آن‌چه را كه ديده است؟» وى را با چشم نديده است و ليكن با دل ديده است. [١]

ب. در تفسير الميزان به نقل از تفسير قمى با اسناد خود به اسمعيل جعفى از امام باقر ٧ در ضمن حديث طولانى آورده‌اند: «چون پيغمبر ٦ به سدرة المنتهى رسيد، جبرئيل از وى عقب مانده رسول اللّه ٦ به وى گفت: آيا در اين موضع مرا تنها و بدون معين وامى‌گذارى؟

جبرئيل گفت: به سمت جلو راه را در پيش بگير! قسم به خدا به جائى رسيده‌اى كه هيچ‌كس از خلق خدا قبل از تو نرسيده است! پس من از نور پروردگار ديدم، و ميان من و او فقط «سبحه» فاصله افكند.

من گفتم: فدايت شوم! مراد از «سبحه» چه چيز است؟ حضرت با سرش اشاره به زمين كرد و با دستش به سوى آسمان و مى‌گفت: جلال پروردگارم! جلال پروردگارم! سه بار.» [٢]

[١]. اصول كافى، ج ١، باب إبطال الرؤيه، ص ٩٨، حديث ٨- نيز حديث از امام رضا ٧ مبنى بر رؤيت الهى به مقدارى كه دوست داشت پيامبر ٦، او خود را نشان داد.

[٢]. تفسير الميزان، ج ١٩، ص ٣٤ تا ٣٦.