سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ١٣٩ - نبوت و اقسام آن

اولياء الهى دشوار و كمرشكن است‌[١] و نبوت و رسالت مقيد به زمان و مكان و نفادپذيرند و ولايت معرفت كامل و عبوديت تامّ الهى است و فرازمانى و فرازمينى و پايان‌ناپذير است.

ابن عربى در يكى از اشعارش چنين مى‌سرايد:

و شيخ محمد لاهيجى در شرح:

مى‌نويسد: «بدان كه نبوّت واسطه و برزخ است ميان ولايت و رسالت، چه «نبوّت» اخبار است از حقايق الهيه يعنى معارف ذات و صفات و احكام الهى و اين اخبار دو قسم است:

يكى اخبار است از معرفت ذات و صفات و اسماء و اين مخصوص ولايت است خواه از نبىّ به ظهور آيد و خواه از ولىّ و دوم جميع آن اخبارات است با تبليغ احكام شرعيه و تأديب به اخلاق و تعليم كتاب و حكمت و قيام به سياست و اين مخصوص رسالت است و اين را «نبوت تشريعى» مى‌نامند و اول را «نبوت تعريفى» و نبوت تشريعى مختتم به حضرت رسالت گشته، فامّا تعريفى كه لازم ولايت است، باقى است.»[٣]

و ملا هادى سبزوارى نيز در فرق نبوت تعريف و تشريع مى‌نويسد: «و اما الفرق‌

[١] - شرح قيصرى بر فصوص الحكم، ص ٨٣٢- ٨٣٣.

[٢] - فتوحات مكيه، ج ١، ص ٢٩٣، باب ٣٨.

[٣] - شرح گلشن‌راز، ج ١، ص ٢٩٣، باب ٣٨.