سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٠٣ - تقسيم عشق به عبارتى ديگر

تقسيم عشق به عبارتى ديگر

مطالب پيش‌گفته تمهيدى بود تا عشق را با توجه به ضرورت، اهميت و نياز به آن در «نسل جوان» كه سخت نياز به آگاهى و معرفت در زمينه اقسام و كارآمديهاى عشق دارد انجام مى‌دهيم كه تكيه بر آراء حكيمان الهى و عارفان ربّانى و كارشناسان حوزه معرفت اسلامى دارد و آن عبارت است از:

١. عشق حقيقى (محبت صادق)

٢. عشق مجازى (محبت صحيح)

٣. عشق كاذب و دروغين (محبت دروغين كه البته آستان عشق و محبت پاك‌تر از آن است كه نام اين مرتبه كه حيوانى و مادى است را عشق بگذاريم اما براى روشن شدن بحث‌ها چنين كرديم).

عشق حقيقى انسان را در برابر معشوق حقيقى و معبود راستين و جاذبه‌هاى جلال و جمالى‌اش قرار مى‌دهد يعنى عاشق در برابر جاذبه كمال مطلق قرار مى‌گيرد و به تدريج در اثر معرفت، محبّت، مجاهدت و سلوك و عبوديت رنگ و رايحه الهى مى‌گيرد و سنخيّت وجودش‌اش را با او چنان بالا برده و عمق مى‌بخشد كه از خداجويى به خداخويى نايل مى‌گردد و مستغرق درياى جلوات و لمعات الهى مى‌شود. يعنى عشق حقيقى تنها به خدا تعلّق مى‌گيرد و آغاز و انجام و مبدأ و غايت را «او» قرار مى‌دهد و «عشق مجازى»، در راستاى عشق حقيقى مبنا يافته و معنا پيدا مى‌كند كه به بيان ديگر عشق مجازى عشق به همه زيبايى‌هايى است كه رهنمون و دليل انسان به سوى عشق حقيقى مى‌گردد و لذا عشق به قرآن، پيامبر اكرم ٦، اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام، نماز، جهاد، مؤمنان و اولياء الهى و ... در صراط مستقيم عشق حقيقى تفسيرپذير است و عشق به آيات الهى در تكوين و تشريع است كه پل و گذرگاه قرب وجودى عاشق به خداست و لذا اين رهگذر «اسلام» دين عشق و مكتب تشيع، مكتب عشق و محبّت است كه عشق به خدا و اولياء خدا و خلفا و حجت‌هاى‌