سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٨٩ - * پاسخى از قرآن كريم

- انجام كارهاى غير عادى كه ديگران نمى‌توانند.

- مشاهدات حسّى حقايق مثالى.

اما از لحاظ خطاب فرق دارند خطابى كه به پيغمبر مى‌شود به ولىّ نمى‌شود.»[١]

يا مى‌گويد:

«انبياء و اولياء در سه چيز مشترك‌اند:- وحى الهى، معجزه و نبوت. اما طبيعت وحى انبياء با اولياء فرق دارد تلقى وحى اولياء، به وساطت حقيقت انبياست. هر ولى وحى خود را، از روح پيامبر عصر خود، دريافت مى‌دارد و چون حضرت محمد ٦ خاتم النبيين است سرانجام همه انبياء و اولياء از باطن او مدد مى‌گيرند.

وحى پيامبران به تأسيس شريعت مى‌انجامد، اما وحى اولياء تنها براى تكميل خود و ديگران است براساس شريعت پيامبر ٦.»[٢]

كه در قرآن نمونه‌هاى فراوانى از اولياء الهى از انبياء و غير انبياء آمده است و ما به چند نمونه اشاره بسيار اجمالى مى‌نمائيم:

\* نمونه اول: حضرت خضر ٧ عبد صالح الهى و صاحب علم لدّنى در كهف قرآن كريم مطرح شده است‌[٣] كه به اسرار الهى و غيب وجود آگاهى يافت.

\* نمونه دوم: حضرت مريم (س) كه آيات فراوانى مقامات معنوى او را اشاره كرده‌اند[٤] كه چگونه داراى «ولايت تكوينى» شد و مريم و عيسى ٧ آيت الهى‌[٥] قرار گرفته‌اند و تمثل روح اللّه براى مريم در هنگام مادر شدن واقع شد[٦] و ....

\* نمونه سوم: آصف بن برخيا كه در جريان سليمان نبى ٧ و ملكه سبأ «ولايت تكوينى» او متجلّى شد و منشأ ولايتش معرفت به علاوه امانت بود[٧] و خواندن اسم‌

[١] - رسالة الانوار، ص ٤، محى الدين ابن عربى.

[٢] - ابن عربى، رسالة الانوار، ص ٢٤، مقايسه شود با فتوحات، ج ٢، ص ٤ و ج ٣، ص ١٨، ٦٧ و ٢١٦.

[٣] - سوره كهف، ٦٥- ٦٦.

[٤] - سوره آل عمران- ٣٥ تا ٣٧ و ٤٥ و ٤٦.

[٥] - انبياء- ٩١ و مؤمنون- ٥٠.

[٦] - مريم- ١٧ تا ٢١.

[٧] - نمل- آيات ٣٨ تا ٤٠ و ٤٤.