سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٨٨ - * پاسخى از قرآن كريم

موانع و حجاب‌هاى نيل به مقام ولايت تبيين نمى‌شد و از باب نمونه پيامبر اكرم ٦ به ابوذر فرمود:

«يا اباذر اتحب ان تدخل الجنه؟ قلت نعم فداك أبى، سپس فرمود اگر دوست دارى وارد بهشت شوى «فاقصر من الامل» از آرزوهايت بكاه و «اجعل الموت نصب عينيك»، و مرگ را نصب العين خود قرار بده و «استح من اللّه حق الحياء» از خدا آن‌چنان‌كه شايسته است شرم كن. «قال قلت: يا رسول اللّه كلنا نستحيى من اللّه» همه ما از خدا شرم مى‌كنيم «قال ليس ذلك الحياء، و لكنّ من اللّه ان لا تنسى المقابر و البلى» شرم از خدا آن است كه قبر و پوسيدگى قبر را فراموش نكنى، «و الجوف و ما وعى» شكم و غذا را مورد توجه قرار دهى و كنترل نمائى، «و الرأس و ما حوى» و نيز سر و انديشه‌ها و افكارى كه در سر مى‌پرورانى را وارسى كنى. آن‌گاه فرمود: «و من اراد كرامة اللّه فليدع زينة الدنيا» اگر كسى كرامت الهى مى‌طلبد بايد زينت دنيا را رها كند «فاذا كنت ذلك اصبت ولاية اللّه»[١] اگر اين مراحل را طىّ كردى به مقام ولايت الهى مى‌رسى.

در جاى ديگرى فرمود: «يا اباذّر انّ اهل الورع و الزّهد فى الدنيا هم اولياء اللّه حقّا»[٢] آنان كه دنيا را با چشم بى‌رغبتى مى‌نگرند اولياى الهى‌اند و زهد و ورع نشانه ولايت الهى است كه هركه ولى اللّه است اهل ورع و زهد است لذاست كه سير استكمالى در مرتبه علمى و عملى مى‌خواهد، يقين در شناختن و شدن و رسيدن به مقام توحيد افعالى و صفاتى و سپس فناء ذاتى (توحيد ذاتى) مى‌خواهد تا انسان به مقام ولايت بار يابد و ولايت صاحب درجات و مراتب است كه مراتب آن به تبع مراتب وجودى و تكاملى انسان‌هاى سالك است و هر مرتبه‌اى داراى لوازم و نتايج خاص به خود است كه كرامات اولياء از آن سنخ مى‌باشد به قول ابن عربى:

«بدان كه نبوت و ولايت در سه چيز مشترك‌اند:

- معرفت لدّنى و دانش بدون آموزش بشرى.

[١] - بحار، ج ٧٧، ص ٨٣ به نقل از مكارم الاخلاق.

[٢] - بحار، ج ٧٧، ص ٨٧.