سرّ سلوک (ترجمه و شرح رسالة الولاية میرزا احمد آشتیانی) - رودگر، محمد جواد - الصفحة ٣٦٧ - آسيبشناسى رابطه مريد و مرادى

قرمز» محسوب شده و همه در برابر «ثقلين» تعهد و التزام داريم و هرگز مراد و پير را فراتر از كتاب و سنّت ندانيم كه كژانديشى و كژروى محض است.

ب) در طول سلوك عملى از بدايت تا نهايت و آغاز تا انجام فقط «شريعت» ملاك است يعنى «شريعت محورى» در همه سطوح و ساحت‌هاى سلوكى مبنا و ميزان عمل خواهد بود كه شريعت از حدوث تا بقاء حضور داشته و به بهانه طريقت يا حقيقت ساقط نخواهد شد بلكه تكليف در مراحل بالاتر و سطوح والاتر بيشتر و سنگين‌تر است. [١]

ج) معيار سنجش اعمال و ميزان تشخيص كشف و شهود انسان كامل معصوم و صاحبان ولايت كلّيه الهيّه هستند و بس.

آسيب‌شناسى رابطه مريد و مرادى‌

چنانكه اهل معرفت و سلوك قاعده «الرفيق ثم الطريق» را در اهميت، منزلت، ضرورت و ميزان تأثيرگذارى استاد راه و پير طريق مطرح كردند به همان اندازه نيز شناخت آفات درونى و برونى و آسيب‌هاى نظرى و عملى ساحت سلوكى و عرفان عملى مهم و حسّاس است به خصوص اگر به واقعيت‌هاى تلخ و شيرين عصر جديد پيرامون عرفان عملى و گرايش به سلوك عرفانى توجه نمائيم اين اهميت و حسّاسيت بيشتر خودنمايى مى‌كند لذا به برخى ريشه‌هاى نياز به آسيب‌شناسى و سپس خود آسيب‌ها و راه‌هاى درمان آنها مى‌پردازيم:

الف) ريشه‌هاى نياز به آسيب‌شناسى رابطه مريد و مراد

١. ريشه‌هاى معرفتى اعم از عمق و ظرافت عرفان عملى و برخوردارى از مدارج‌

[١]. طباطبايى، محمد حسين، الميزان، ج ٦، ص ٢٧٠ ٣٠٥؛ رسالة الولايه، ص ٤٦ ٤٧، ترجمه صادق حسن‌زاده، رساله قشيريه، ص ٢٠، ٣٠، ٤٢؛ نفحات الانس، ص ١٣؛ حلية الاولياء، ج ١٠، ص ١٢١؛ فتوحات مكيّه، ج ٤، ص ٥٤٤ و ...