با زنان، و نشستن با توانگران.[١] (١) و فرمود ٦: چون خداوند بر امّتى خشم گيرد ولى عذابى بر آنان فرو نياورد، نرخهاشان گران شود و عمرهاشان كوتاه گردد و بازرگانانشان‌[٢] سود نبرند و ميوه‌هاشان خوب به بار نيايد و رودهاشان پر آب نباشد و باران بر ايشان نبارد، و بدانشان بر آنان چيره آيند.

(٢) و فرمود ٦: چون پس از من زنا فزونى گيرد، مرگ ناگهانى افزايش يابد، و چون كم فروشى كنند، خداوند به قحط و كمبود[٣] دچارشان كند و چون زكاة ندهند، زمين بركتهاى خود را از كشت و ميوه و كانيها دريغ دارد و چون در داورى حكم ستمگرانه دهند، با ستم و تجاوز همدستى كرده باشند و چون پيمان‌شكنى كنند، خدا دشمنانشان را بر ايشان چيره كند و چون پيوند خويشى بگسلند، اموالشان به چنگ تبهكاران افتد و چون امر به معروف و نهى از منكر نكنند و پيرو نيكان خاندان من نباشند، خدا تبهكارانشان را بر ايشان چيره سازد، و در اين هنگام نيكانشان دعا كنند ولى پذيرفته نيايد.

(٣) چون اين آيه بر او نازل شد كه‌ وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‌ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ... به چيزى كه اصنافى از آنان را به آنان بهره‌مند گردانده‌ايم چشم مدوزكه تجمّل زندگى دنيوى است تا سرانجام آنان را بدان بيازماييم ... تا پايان آيه ...»[٤] حضرتش ٦ فرمود: هر كه به دلدارى خدا تسلّى نيابد جانش از حسرت دنيا برآيد و هر كه بدان چه از مال دنيا در دست مردم است چشم دوزد، اندوهش بسيار شود و از آنچه خدا برايش روزى ساخته ناخشنود باشد و زندگى بر او ناگوار گردد. و كسى كه نعمت خدا را بر خويشتن جز در خوردن و نوشيدن در نيابد، بيگمان نادان باشد و بر نعمتهاى خدا ناسپاسى كرده است و كوشش وى بيهوده و عذابش نزديك است.

(٤) و فرمود ٦: جز كسى كه مسلمان باشد به بهشت در نيايد. ابو ذرّ گفت: اى پيامبر خدا، اسلام چيست؟ فرمود: اسلام برهنه است و پوشاك آن پرهيزگارى، روپوش آن رهيابى و زير پوشش آزرم، بنيادش پارسايى و كمالش ديانت و ميوه‌اش كردار نيك، و هر چيزى را شالوده ايست و شالوده اسلام دوستدارى ما خاندان (رسالت) است.[٥]

[١] در پاره‌اى نسخه‌ها تقدم و تأخّرى دارد به اين صورت: نشستن با توانگران و نشستن با فرومايگان و گفتگو با زنان.

اما كلينى در كافى ج ٢ ص ٦٤١ اين حديث را همين گونه كه در متن است آورده است.

[٢] در پاره‌اى نسخه‌ها به جاى« بازرگانانشان»« تجارتها- بازرگانيشان» آمده است.

[٣] مراد از كمبود، كاهش محصولات زمين از حبوبات و ميوه‌هاست و خداوند تعالى در سوره اعراف، ١٣٠ فرمايد:

« فرعونيان را به قحط و كمبود دچار كرديم تا شايد متذكر شوند».

[٤] طه، ١٣١.

[٥] مراد از خاندان، خاندان رسالت و نبوّت است كه به طهارت نفس و پاك زيستن متّصفند. خداوند عزّ و جلّ در سوره احزاب فرمايد:« خدا مى‌خواهد كه پليدى را از شما خاندان برگيرد و شما را پاك و پاكيزه بدارد». اين خاندان( عصمت و طهارت) را خداى تعالى بنيان نهاد و اهل آن را پاك و پاكيزه و پاكدامن ساخت كه پيشوايان جامعه و جهان اسلام باشند، پس دوستدارى ايشان و پيروى از آنان بر تمام مسلمانان واجب است تا به فضيلت نيكبختى و كمال در اين سراى و آن سراى نايل آيند. شمول دلالت لفظ« اهل بيت» از ديگر كسانى كه به صفات و اخلاق خاندان رسالت، بر حسب درجات ايمان خويش، وابستگى يافته باشند نيز دور نيست، چنان كه پيامبر خدا ٦ در باره سلمان فارسى فرمود:« سلمان از ما( و در شمار) خاندان ماست» و خداوند تعالى در سوره ابراهيم از قول پيامبر فرمايد:« هر كه از من پيروى كند به راستى از من است».- م.