اسرار خاموشان (شرح صحيفه سجاديه) - خلجي، محمد تقي - الصفحة ٣٣١ - گستره ربوبيت خداوند

جاى فريادِ جبّاران، بانگ يگانگى خداوند را در جهان طنين انداز كند.

وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيراً وَنَذِيراً.[١] و تو را نفرستاديم، مگر براى همه مردم، مژده آورنده و بيم دهنده.

و در نهايت، نور نبوّتش را در اندكْ زمانى، نخست در جزيرة العربِ تاريك و آن گاه، در شرق و غرب عالم، روشن ساخت، و او بر محور توحيد، دلهاى پراكنده را پيوند داد و پريشانى‌ها را به سامان آوَرد و نام و يادِ يتيم بى‌پناه و درس ناخوانده، كه در ميان مردمى نادان و بيابانگرد و دور از مدنيّت مى‌زيست، پُر آوازه گشت تا آنجا كه در سراسر جهان و در افقهاى دور، بر بالاى «مأذنه» ها و اكنون بر مركب موجها، پس از گواهى به يگانگى خداوند، در هر سوى جهان، نام او پر آوازه گردد: «وَ رَفْعنا لَكَ ذِكْرَكَ».

[١] شباء آيه ٢٨

[٢] مثنوى دفتر سوم بيت ١٢٠